mobile logo

Słownik pojęć – Fundusze Unijne – Dotacje dla firm

             Acquis communautaire (Dorobek prawny Wspólnoty Europejskiej)

Całościowy dorobek prawny składający się na Wspólnotę Europejską, jaki powstaje w wyniku traktatów (prawa pierwotnego) oraz poprzez instytucję UE (prawa wtórnego). Pierwotne prawo stanowią głównie akty prawne będące traktatami założycielskimi oraz akcesyjnymi, z kolei wtórne prawo tworzą unijne dyrektywy będące zaleceniami oraz opiniami i rozporządzenia, jak i decyzje. Na prawo wtórne składają się też orzeczenia wydawane przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnoty Europejskiej i pozostałe z aktów wydawanych przez organy Unii Europejskiej. Ponadto wtórne prawo musi wykazywać zgodność z prawem pierwotnym.

             Analiza SWOT

Stanowi metodę umożliwiającą analizę atutów oraz słabych cech na szczeblu regionalnym w obliczu możliwości oraz sytuacji stwarzających zagrożenie, jakie generowane są przez otaczające środowisko. Nazwa SWOT jest skrótem pochodzącym z języka angielskiego i oznacza pierwsze litery wyrazów: strengths (atuty), weaknesses (słabe cechy), opportunities (możliwości), threats (sytuacje stwarzające zagrożenie).

             Audyt

Stanowi całość czynności, dzięki którym otrzymuje się indywidualną analizę działania organu, poziomu legalności, zakresu gospodarowania, osiągania celów i zapewniania rzetelności. Najczęściej audyty są realizowane przez niezależne i odrębne komórki, które wprost podlegają kierownictwu sprawowanemu przez dana instytucję (audyty wewnętrzne) bądź poprzez kontrolę zewnętrzną (audyty zewnętrzne).

             B+R

Litera B oznacza badania, natomiast R określa rozwój. Innymi słowy to działania badawczo-rozwojowe, które mają służyć wyrównaniu poziomów w technologii na szczeblu regionalnym oraz mają zapewnić polepszenie równomiernej konkurencyjności.

             B+R+I

Litera B oznacza badania, R określa rozwój, a I składa się na innowacyjność. Zatem skrót ten oznacza całość działań twórczych obejmujących prace naukowe bądź badania na rzecz rozwoju. Realizowane są one systematycznie, by zwiększyć wiedzę, jak i jej wykorzystanie w celu generowania nowych sposobów zastosowania oraz opracowywania nowych osiągnięć technologicznych. Ma to służyć tworzeniu zupełnie nowych produktów, procesów technologicznych oraz generować nowe usługi.

             BAT (Best Available Techniques)

Z języka angielskiego BAT oznacza najlepiej dostępne techniki. Ukierunkowane są one na największą efektywności i zaawansowanie rozwoju technologicznego oraz metodyki realizowania określonej działalności. Wykorzystywane są one jako podstawy określania granicznych wartości emisji, co ma doprowadzić do redukcji emisji, bądź jeśli jest to niemożliwe z praktycznego punktu widzenia, ma ograniczać emisję oraz jej szkodliwy wpływ na środowisko stanowiącego całość. Określenie ²technika² odnosi się nie tylko do technologii, ale również sposobu, w który określona instalacja została zaprojektowana, jej wykorzystani, eksploatacja i technika likwidacji instalacji. Z kolei ²dostępnymi technikami² określa się ogół technik o jednakowym poziomie rozwoju, jaki służy praktycznemu wykorzystaniu przez daną dziedzinę w przemyśle, przy uwzględnieniu czynników ekonomicznych oraz technicznych, jak i opłat przeznaczonych na inwestycję oraz korzystnych skutków dla środowiska. Chodzi o techniki, które są realne do wykorzystania przez prowadzącego określoną działalność, zatem ²najlepszą techniką² nazywa się najefektywniejszą z technik, prowadzącą do uzyskania ogólnie wysokiego poziomu w ochronie środowiska.

             Beneficjent

Beneficjenta określamy podmiotem publicznym bądź prywatnym i osobę fizyczną, którzy mają za zadanie inicjować lub kontrolować inicjowanie i wdrażać operacje; w odniesieniu do pomocy państwa realizowane przez programy. ²Beneficjent² jest podmiotem uzyskującym wsparcie państwa.

             Beneficjent końcowy

Beneficjentem końcowym mogą być instytucje lub publiczne i prywatne firmy odpowiedzialne za zlecenie działań. Jeżeli chodzi o programy pomocy, beneficjent końcowy, to instytucja przyznająca pomoc. Beneficjenci końcowi dzielą się na dwa typy: końcowi odbiorcy pomocy oraz organy wdrażające.

 

             Beneficjent pomocy

Określa się go podmiotem prowadzącym własną działalność gospodarczą. Nie ma tutaj znaczenia forma prawno-organizacyjna oraz metoda finansowania podmiotu, jaki uzyskał pomoc od instytucji publicznej.

             Biała Księga

Przez UE zdefiniowana jako dokument zawierający hipotetyczne propozycje utworzone poprzez Wspólnotę Europejską wobec danych gałęzi polityki oraz obejmujący koncepcje legislacyjne.

             Biznesplan

Biznesplan określamy narzędziem planistycznym stosowanym do oceny opłacalności planów działalności gospodarczej. Sporządza się go na poziomie wewnętrznym firmy, stanowi też medium komunikacyjne między firmami. Może służyć do znajdowania środków finansujących inwestycje. Na biznesplan składają się cele oraz zadania stawiane przedsiębiorstwu. Jego składowe to: analiza finansowa, analiza SWOT oraz analiza rynku. Biznesplan powinien uwzględniać: – bieżącą sytuację, w której znajduje się badany podmiot gospodarczy (biorąc pod uwagę różne punkty widzenia: finansowy, produkcyjny itd.), – brać pod uwagę położenie w jakim znajduje się przedsiębiorstwo (analiza rynku), – prezentować wykorzystywane technologie produkcji (z uwzględnieniem zużycia energii i innych elementów), – prosty zapis językowy (tekst musi być zrozumiały), – zwięzłość treści. Ten dokument często wykorzystuje się jako wymagany załącznik w procedurze ubiegania się o dofinansowanie ze środków unijnych.

             Budżet Unii Europejskiej

Stanowi roczne zestawienie dochodów oraz kosztów jakie wykazuje Unia Europejska. Sporządzany jest również na okres programu. Dochody budżetu unijnego składają się z: tradycyjnych środków własnych (czyli opłat rolnych oraz cła), środki własne obliczone na bazie VAT i środki własne obliczone na podstawie dochodu narodowego brutto (tzw. DNB).

             Cele

Określają wstępne przygotowanie projektu, plan efektów, które mają być wynikiem określonego działania na poziomie publicznym.

             Cele polityki strukturalnej Unii Europejskiej

Są celami służącymi do osiągania zgodności na poziomie społeczno-gospodarczym UE. Ilość oraz sposób definiowania tych celów ulega przemianom w następnych okresach finansowania. Na lata 2014-2020 przewidziano trzy cele: rozwój konkurencyjności regionalnej, wzrost zatrudnienia oraz polepszenie europejskiej współpracy terytorialnej.

             Certyfikacja wydatków

Stanowi czynności realizowane zgodnie z systemem kontroli finansowej poprzez organ instytucyjny płatniczy wobec czynności finansowych dokonywanych poprzez organ zarządzający i organy pośredniczące. Celem certyfikacji wydatków jest wykazanie, czy koszty przeznaczone na beneficjentów zostały ograniczone do terminu dopuszczalności wydatków, czy zrealizowano je w sposób zgodny z procedurami oraz czy miały związek z ustalonymi działaniami.

 

            Decyzja

Decyzją określamy akt prawny sporządzony na rzecz wspólnoty. Wiąże on poszczególne instytucje, przedsiębiorstwa oraz kraje członkowskie.

 

            Delegowana Instytucja Płatnicza

Jest organem bądź podmiotem, do którego instytucje płatnicze delegują ułamek lub całą część zobowiązań oraz zadań mających związek z opracowanie oraz złożeniem wniosków dotyczących opłat na rzecz Komisji Europejskiej.

 

                   Desygnacja

Jest potwierdzeniem z ramienia ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, który realizuje zadania powierzone państwu członkowskiemu realizacji poprzez podmiot zarządzający, podmiot pośredniczący i przez instytucję wdrażającą bądź inspektora krajowego czy też sekretariat wspólny czynności gwarantujących właściwą formę realizacji programu operacyjnego.

             Dialog obywatelski

Forma komunikacji oraz współdziałania między sektorem publicznym a instytucjami/podmiotami pozarządowymi polegająca na wspólnym dzieleniu się opiniami, informacjami bądź ustaleniami związanymi z celami, instrumentami i strategiami wprowadzania polityki publicznej.

             Dialog społeczny

Forma komunikacji oraz współdziałania między sektorem publicznym a współpracownikami społecznymi działająca na zasadzie związku zawodowego oraz organizacji pracodawców (kontakt trzech stron) i między współpracownikami społecznymi (dialog autonomiczny). Realizowany jest w ramach instytucji (przez np. Trójstronną Komisji do spraw Społeczno-Gospodarczych) i poza obrębem instytucji (przez np. układy zbiorowe pracy).

             Długookresowa strategia rozwoju regionalnego kraju

Stanowi plan określający cele oraz kierunku wytyczone dla rozwoju na szczeblu regionalnym państwa członkowskiego. Wytycza się go na 25 lat.

             Dokumenty programowe

Programy oraz plany rozwoju składające się na dokumentację. Tworzone na potrzeby wykorzystania środków wstępnie przydzielonych na rzecz danego obszaru bądź sektora z ramienia Komisji Europejskiej w formie środków pochodzących z Funduszy Europejskich oraz środków krajowych. Definiują kwestie takie, jak: cele oraz czołowe kierunki wykorzystania dostępnych środków na bazie analiz bieżącej sytuacji oraz tendencji rozwoju określonego regionu bądź sektora, zakres i metody wykonywania danych projektów, podmioty instytucyjne i osoby zobowiązane do wykonania dany celów i szacunkowy rozmiar oraz podział środków przy jednoczesnym uwzględnieniu finansowania z ramienia wszystkich dostępnych źródeł. Do dokumentów programowych wliczamy: programy regionalne, programy.

             Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej (DG Regio)

Składowa Komisji Europejskiej. Departament zobowiązany do zmniejszenia różnic społeczno-gospodarczych między odrębnymi regionami Unii Europejskiej. Do jego zadań należy m.in. rozdzielanie i przyznawanie środków finansowych, których źródłem jest Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego na spełnianie potrzeb regionów stanowiących składowe państw należących do UE.

 

             Dyrektywy

Akty prawne wydawane przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej. Kierowane są do państw członkowskich. Są to dokumenty prawnie wiążące pod względem realizacji celów oraz terminów działania. Dyrektywy wytyczają kierunki przyszłej regulacji i pozostawiają adresatowi prawo wyboru oraz ich transformacji. Adresat ma możliwość wyboru metody wdrażania dyrektyw w akty prawa krajowego.

             Działanie

Element składający się na program operacyjny bądź fragment priorytetu na bazie którego wnioskodawca ma możliwość realizacji swego projektu.

             Dziedzina interwencji

 

Jest obszarem tematycznym lub inaczej dziedziną gospodarki, która wymaga dofinansowania ze środków należących do Funduszu Europejskiego. Ma to na celu wspieranie rozwoju bądź innowacyjności. Stanowią go inwestycje w gospodarstwa rolne, finansowanie usług z branży turystycznej, budowy dróg.

 

            EBI – Europejski Bank Inwestycyjny

Jest instytucją powołaną w wyniku postanowień Traktatu Rzymskiego. Bank ten ma za zadanie finansować rozwój gospodarczy UE oraz równoważyć i stabilizować wspólny rynek przez przyznawanie pożyczek oraz gwarancji kredytowych, udzielanych poprzez pozostałe banki. Co z kolei wykorzystuje się w różnych sektorach gospodarki (zwłaszcza telekomunikacji, sektorze transportu, przemyśle produkcyjnym, energetycznym oraz w ochronie środowiska).

  • Efekt dźwigni

Zachodzi w momencie, kiedy przy uruchomieniu publicznych środków finansowych przyznanych na zrealizowanie określonych zadań rośnie także poziom zaangażowania na rzecz finansowania z ramienia sektora prywatnego.

 

            Efekt makroekonomiczny

Wynik generowany poprzez wypełnianie programów finansowanych m.in. poprzez Fundusze Europejskie na bazie wskaźników makroekonomicznych. Narzędziem pozwalającym ocenić efekt makroekonomiczny jest HERMIN.

            Efektywność (wykorzystania środków)

Sposób oceny ewaluacyjnej, pozwalające porównać rozmiar nakładów przeznaczonych na realizację danego programu (finansowego, administracyjnego, ludzkiego) wraz z realnymi rezulatatami.

            EFI – Europejski Fundusz Inwestycyjny

Został utworzony w roku 1994 na rzecz wspierania małych oraz średnich przedsiębiorstw. Większość jego udziałów przypada na Europejski Bank Inwestycyjny, z jakim współtworzy Grupę EBI. Gwarantuje środki finansowe o podwyższonym ryzyku dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), a w szczególności nowopowstałym formom i nastawionym na rozwój nowych technologii. Ma on za zadanie także udzielać gwarancji kredytowych dla instytucji finansowych (np. banki) na kredyty przyznawane poprzez te banki dla MŚP.

            Equal opportunity (Równość szans kobiet i mężczyzn)

Składa się na jedną z reguł polityki spójności UE. Jej celem jest stwarzanie równych szans i traktowania na równi kobiet i mężczyzn w całości aspektów, jakie składają się na życie społeczne, gospodarcze, przestrzenne.

            Europa 2020

Tworzy strategię wspierającą inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający współpracy na gruncie społecznym. Stanowi nowy, długookresowy program postępu na poziomie społeczno-gospodarczym UE w latach 2010-2020. Europa 2020 zastąpiła Strategię Lizbońską, która realizowana była w latach 2000-2010. Otworzyła dyskusję w temacie przyszłego stanu gospodarki UE i ukierunkowania jej rozwoju. Bazuje na doświadczeniu oraz osiągniętych celach Strategii Lizbońskiej. Do trzech głównych celów Europy 2020 zaliczamy: postęp innowacyjności, równomierny rozwój oraz postęp służący współpracy społeczeństwa.

            Europejski Bank Centralny

Instytucja finansowa, której siedziba mieści się we Frankfurcie nad Menem. Została otwarta poprzez 15 szefów krajów UE w czerwcu w roku 1998, steruje sprawami polityki pieniężnej państw wspólnoty, gdzie walutą krajową jest euro. Zadaniem Europejskiego Banku Centralnego jest, w szczególności: sprawowanie kontroli nad rezerwą walutową krajów UE, regulacja poziomu stóp procentowych w krajach strefy euro, operacje dewizowe oraz nadzór nad sprawnością działania systemu płatniczego, rozstrzyganie o dodruku banknotów euro. Ma on za zadanie również sprawować funkcję doradczą: wyrażanie opinii o organach UE oraz organach narodowych w zakresie znajdującym się w jego kompetencjach. Bank ten cechuje niezależność wobec wszelkiej polityki.

            Europejski Fundusz Morski i Rybacki

Stanowi fundusz UE, dzięki którego pośrednictwu realizuje się wspólnotowa polityka całego obszaru Unii. Odpowiada za wsparcie dla polityki rybołówstwa i zapewnienie eksploatowania zasobów wodnych w postaci żywej i rozwój akwakultury, co ma zapewnić stabilizację gospodarczą, środowiskową oraz społeczną.

            Europejski Fundusz Rolny i Rozwoju Obszarów Wiejskich

Składa się na jeden z funduszy Unijnych, determinuje politykę wspólnoty w odniesieniu do obszarów wiejskich. Jego cel to rozwój rolnictwa oraz obszarów wiejskich. Stanowi instrument wspólnotowej polityki rolnej oraz odgrywa rolę w: rozwoju konkurencyjności w sektorze rolnym oraz leśnym, poprawie stanu środowiska naturalnego, jak i poprawie stanu krajobrazu, zwiększeniu standardów życia na obszarach wiejskich oraz popieraniu zróżnicowania w działalności gospodarczej.

            Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR)

Składa się na jeden z funduszy Unijnych. Do jego zadań należą: redukcja różnic w etapie rozwoju regionów UE. Fundusz ten odpowiada również za udzielanie wsparcia dla inwestycji z branży produkcyjnej oraz infrastrukturalnej i pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw.

            Europejski Fundusz Społeczny (EFS)

EFS wchodzi w składy Funduszy Europejskich. Do jego głównych zadań zalicza się: polepszanie rozwoju społeczeństw należących do wspólnoty. Fundusz ten odpowiada za udzielanie wsparcia polityki na rynku pracy, ograniczanie występowania wykluczeń społecznych, wsparcie dla adaptacyjności oraz rozwoju kadr, stawianie równych szans na rynku pracy.

 

            Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (ECOSOC)

Podmiot o charakterze doradczym oraz opiniodawczym UE. Został utworzony w 1957 roku na zasadach określonych przez Traktat Rzymski. Pełni funkcję reprezentatywną jako przedstawiciel zorganizowanego społeczeństwa w szerokim rozumieniu tego pojęcia, które wywodzi się z różnorodnych grup skupionych wokół działalności gospodarczej i społecznej. Tworzony jest głównie przez: pracodawców, związki zawodowe, rolników, konsumentów, oraz pozostałe grupy. Do głównych zadań Komitetu należą: działalność doradcza na rzecz Rady Unii Europejskiej i Parlamentu Europejskiego, jak również Komisji Europejskiej w aspektach związanych z polityką gospodarczą oraz społeczną. ECOSOC nie stanowi lobby. Został powołany do życia w celu uzyskania kompromisu pomiędzy szczególnymi grupami społeczno-ekonomicznymi oraz wystawiania wspólnej oceny (w miarę możliwości), nie ma związku z promowaniem decyzji dających korzyści jedynie dla jednej ze stron.

            Europejski Obszar Gospodarczy (EOG)

Stanowi formę relacji partnerskich między krajami Wspólnoty Europejskiej (dziś Unii Europejskiej) a grupą należącą do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego handlu. EOG powołano do życia w celu zacieśnienia związku pomiędzy obojgiem tych instytucji na zasadzie wcielenia krajów EFTA w proces generowania jednorodnego rynku oraz roszczeń na te kraje polityki wspólnotowej skupiającej się na transporcie, ochronie środowiska, wspieraniu rozwoju i badań, kształceniu oraz edukacji. Dziś na EOG składa się 28 państw UE i 3 państwa EFTA (Liechtenstein, Islandia, Norwegia). Szwajcaria należy do EFTA, jednak nie bierze udziału w działaniach EOG.

            EUROSTAT

EUROSTAT jest Urzędem Statystycznym Wspólnoty Europejskiej z siedzibą w Luksemburgu. Odpowiada za całościową obsługę podmiotów należących do UE i jej obywateli. Na jego zakres działań składa się informacja statystyczna. EUROSTAT zbiera informacje pochodzące z państw wspólnoty oraz krajów ubiegających się o wejście do UE. Odpowiada za opracowywania oraz udostępnianie oficjalnych statystyk, spełniających wymagania jakościowe, obiektywne, pod względem niezależności badawczej oraz tajemnicy statystycznej. Współdziała z państwowymi urzędami od statystyk w sektorze polepszania poziomu statystyki.

            E-usługa

Jest zautomatyzowaną usługą świadczoną za pośrednictwem Internetu, jednak w niektórych przypadkach wymaga nieznacznego wkładu pracy w obsługę przez człowieka). Jest prowadzona zdalnie. Różni się od tradycyjnej usługi brakiem udziału człowieka oraz tym, że jest świadczona na odległość.

            Ewaluacja

Forma analizy/oceny/oszacowania poziomu jakościowego dopełnienia celów programowych (czyli jego rzeczywistych wyników) w porównaniu do poprzednich planów (planowanych rezultatów). W przeciwny sposób aniżeli monitorowanie bądź kontrola, ewaluacji skierowana jest w stronę rezultatów długoterminowych. Do podstawowych celów ewaluacji zaliczamy ciągłe polepszanie skuteczności oraz efektywności programów, które są związane w sposób bezpośredni z określonym programem i zwiększanie klarowności oraz rozwój promocji czynności realizowanych poprzez publiczne władze. Ewaluację realizuje się jako: ewaluację wstępną, ewaluację w połowie okresu zrealizowania i ewaluację końcową.

            Ewaluacja końcowa/ocena pełna

Jest przeprowadzana po zrealizowaniu założonego programu bądź projektu, odpowiada za wyznaczenie długotrwałych rezultatów, wliczając w to również zaangażowane środki, poziom skuteczności oraz efektywności wsparcia. Podstawowy cel ewaluacji końcowej stanowi zwłaszcza udzielanie opinii w temacie długotrwałych efektów, które powstały w rezultacie wcielania w życie określonego programu czy jego realizacji. W aspekcie programów ocena pełna jest związana z opracowywaniem wniosków ukierunkowanych na politykę strukturalną.

            Ewaluacja on-going

Jest ewaluacją dokonywaną w dowolnie wybranym etapie wykonania programu bądź projektu.

            Ewaluacja wstępna/Ocena szacunkowa

Przeprowadza się ją zanim realizacja programu bądź projektu zostanie rozpoczęta. Do jej podstawowych zadań należą: weryfikacja długoterminowych wyników pomocy, uwzględnionych w opracowanej dokumentacji programowej bądź zakładanym planie projektu. Zasadniczy cel ewaluacji stanowi odniesienie poziomu jakości zakładanych działań przez wykorzystanie w procesie określania programu podmiotu, który jest niezależny ode organu programującego. Ma ona za zadanie zagwarantować takie wykorzystanie środków przeznaczonych na realizowanie polityki redukcji różnic na etapie rozwoju między danymi regionami UE, aby zagwarantowało to uzyskanie możliwie najlepszych rezultatów.

            Ewaluacja/Ocena całościowa (globalna)

Zaliczana jest do podstawowych narzędzi stosowanych w polityce strukturalnej UE. Za podstawę funkcjonowania ewaluacji przyjmuje się całościowy program dokonywany przy udziale wspólnotowego kapitału pieniężnego.

            Ewaluacja/ocena w połowie okresu realizacji

Stanowi ewaluację dokonywaną podczas realizacji programu. Do celów zaliczamy: szacowanie poziomu uzyskania prognozowanych celów w porównaniu do uprzednio dokonywanej ewaluacji wstępnej, w szczególności przy uwzględnieniu dostarczenia produktów oraz uzyskanych efektów i wyznaczenie celności prognoz w porównaniu do bieżących trendów gospodarczo-społecznych. Rezultaty uzyskane poprzez ewaluację okresową wykorzystuje się przy ewentualnych modyfikacjach dokumentacji programowej. Oferowane poprzez nią dane powinno się wykorzystywać podczas opracowywania programu w kolejnym okresie programowania.

            EWT – Europejska Współpraca Terytorialna

Jest jednym z celów realizacji polityki spójności UE, jego przeprowadzanie finansowane jest ze środków pieniężnych pochodzących Z EFRR (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego). Celem EWT jest wspieranie, promocja i realizacja wspólnotowych projektów na szczeblu międzynarodowym w zakresie UE. Europejska Współpraca Terytorialna składa się z trzech typów programów operacyjnych.: współpracy transgranicznej, będącej podstawą do rozwijania wspólnotowych inicjatyw na skalę lokalną oraz regionalną, współpracy transnarodowej, ukierunkowanej na integrację na poziomie terytorialnych UE przez rozwój dostępności i równoważnia rozwoju obszarów miejskich, innowacyjności oraz ochrony środowiska naturalnego, współpracy międzyregionalnej, która umożliwia dzielenie się doświadczeniami oraz najlepszymi praktykami na poziomie zwłaszcza: rozwoju innowacyjności oraz gospodarki bazującej na dostępnej wiedzy i zasadach ochrony środowiska.

 

            Finansowy wkład Wspólnoty

Kapitał pieniężny należący do krajów wspólnotowych, jest wielkością środków asygnowanych poprzez Komisję Europejską wobec wsparcia finansowego, stanowiącej dany współczynnik wydatków sklasyfikowanych do projektu lub programu.

            Foresight

Wyznaczenie ukierunkowania analiz, jakie powinny być skupione na przyszłości intensywnego postępu gospodarki.

            Fundusz dotacji

Jest rodzajem projektu, odpowiadającym za bezpośrednio skierowaną pomoc w celu wspierania rozwoju osób trzecich, jakie uczestniczą w projekcie, a nie głównego wykonawcy (końcowego beneficjenta). Skupia się on w każdym wypadku na osiąganiu określonego celu, na przykład poprawie warunków na rynku pracy. Wykonawca projektu ma do dyspozycji środki, jakie ma zadanie przekazać osobom, dla których przeznaczona jest pomoc finansowa (odbiorcy ostateczni).

            Fundusz funduszy

Fundusz funduszy jest podmiotem pełniącym funkcję wprowadzającą dla narzędzi pieniężnych. Utworzony został z powodu zagwarantowania pomocy w formie środków pochodzących z jednego bądź większej ilości programów przeznaczonych na rzecz narzędzi finansowych. Uzyskuje on pomoc pieniężną, jaka jest następnie przekazywana do pośredników finansowych, na przykład na rzecz funduszy pożyczkowych czy też poręczeniowych podczas finansowania dłużnego. Przykładowo Bank Gospodarstwa Krajowego pełni rolę funduszu funduszy.

            Fundusz Spójności

Narzędzie polityczno-ekonomiczne należące do Komisji Europejskiej, nie należące do zespołu funduszy strukturalnych. Wprowadzany jest na etapie określonych krajów, nie na poziomie regionalnym. Fundusz Spójności powołano w celu ułatwienia współpracy gorzej rozwiniętych państw UE przez budowanie złożonych sieci komunikacyjnych i zespołów infrastruktury ochrony środowiska o szerokim zakresie wpływu. Założeniem alokacyjnym kapitału finansowego tegoż narzędzia jest Produkt Krajowy Brutto przypadający na 1 mieszkańca i nie wynoszący więcej niż 90 % przeciętnego poziomu Unii Europejskiej.

            Fundusze strukturalne

Kapitał finansowy wykorzystywany na rzecz udzielania pomocy oraz rozwoju restrukturyzacji gospodarek UE. Dzięki Funduszom Europejskim możliwa jest realizacja Programów Operacyjnych. Na chwilę obecną fundusze unijne składają się z: Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego w celu wspierania Rozwoju Obszarów Wiejskich, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

            Generator wniosków

Jest programem komputerowym wykorzystywanym w celu uzupełnienia oraz wydrukowania wniosków na dofinansowanie bądź innych dokumentów, które dostępne są poprzez usługi internetowe.

            Gospodarka oparta na wiedzy

Charakteryzuje się intensywnym postępem rozwojowym w dziedzinach mających związek z transformacja danych oraz postępem nauki, zwłaszcza w sektorze przemysłowym związanym z tzw. wysoką techniką, jak również techniką i usługami na rzecz społeczeństwa informacyjnego.

            Grant

Stanowi kapitał finansowy pochodzący z Funduszu Europejskiego przekazywany poprzez beneficjenta będącego realizatorem projektu na rzecz odbiorcy projektu, czyli beneficjenta ostatecznego. Jest narzędziem wykorzystywanym do uzyskania zamierzonych celów projektu. Grant może zostać przyznany na rzecz założenia działalności gospodarczej.

            Grant globalny

Element wsparcia, którego wprowadzanie oraz nadzór może być przekazane jednemu bądź większej licznie pośredników, dotyczy to także władz lokalnych, instytucji na rzecz rozwoju regionalnego i instytucją pozarządowym. Pomoc ta jest przyznawana z uwagi na wspieranie lokalnych inicjatyw na rzecz rozwoju.

            Harmonizacja

Zintegrowanie aktów prawnych oraz administracyjnych związanych z Funduszami Europejskimi.

            HERMIN

Makroekonomiczne narzędzie kreowania oddziaływania funduszy strukturalnych, jakie skupia się na długofalowych bodźcach rozwoju, które są wynikiem wpływu kapitału pochodzącego z WE, zwłaszcza przez lokowanie środków w zasoby ludzkie (nauka oraz system edukacji, szkolenia, polepszenie warunków produkcji), jak i pomoc dla gałęzi produkcji (zwłaszcza MSP), co ma na celu zwiększać efektywności oraz poziom konkurencyjności. Głównym nacisk tego modelu skupia się na korzystnych rezultatach podaży – rzeczywiste źródła rozwoju efektywności oraz konkurencyjności na gruncie gospodarczym, jakich wyniki prezentują się w dłuższej perspektywie czasowej.

            Inicjatywa JASPERS (Joint Assistance In Supporting Projects In European Regions)

Rozwiązanie oparte na współpracy między Komisją Europejską stanowiącą Dyrekcję Generalną do spraw Polityki Regionalnej, EBI (Europejskim bankiem Inwestycyjnym EBOR czyli Europejskim Bankiem Odbudowy i Regionu a KfW (Kreditanstalt für Wiederaufbau). Stanowi podmiot odpowiadający za wsparcie techniczne dla 12 krajów, jakie wstąpiły do grona krajów członkowskich w latach 2004-2007. Gwarantuje tym krajom pomoc konieczną w celu opracowania w szerokim pojęciu myślowym projektów na wysokim poziomie jakości, jakie zostaną dofinansowane przez fundusze unijne.

 

            Inicjatywa JEREMIE (Joint European Resources for Micro to Medium Enterprises)

Wspólnotowe aktywa przeznaczone dla mikro- oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Stanowią inicjatywę stworzoną przez Komisję Europejską, jaka opracowana została poprzez współpracę z Europejskim Funduszem Inwestycyjnym. Wspiera zastosowanie podmiotów techniki finansowej na rzecz rozwoju dostępności finansowania dla MŚP przez angażowanie się z ramienia działalności funduszy strukturalnych.

            Inicjatywa JESSICA (Joint European Support for Sustainable Investment In City Areas)

 

Wspólnotowe wsparcie skierowane w stronę stabilnych inwestycji w obszary miejskie – rozwiązanie Komisji Europejskiej opracowane przy współdziałaniu wraz z EBI (Europejski Bank Inwestycyjny) i CEB (Bank Rozwoju Rady Europy). Pomaga w rozwoju regeneracji oraz zrównoważonemu rozwojowi obszarów miejskich przez zastosowanie mechanizmów inżynierii finansowej. Państwa członkowskie UE mogą wybrać możliwość inwestowania określonej części środków z funduszy strukturalnych na rzecz środków odnawialnych, by wspierać powtórnie użytkowane zasoby finansowe w celu przyspieszenia lokacji w obszary miejskie w Europie.

            Innowacyjność

Wprowadzenie nowego bądź w istotny sposób udoskonalonego wyrobu (bądź usługi) czy też procesu, nowego rozwiązania organizacyjnego bądź nowego sposobu w branży marketingowej w celach gospodarczych, organizowania miejsc pracy czy też relacjach ze środowiskiem. Wyroby, procesy i rozwiązania organizacyjne oraz marketingowe nie koniecznie musza stanowić nowość dla rynku, na jakim działa przedsiębiorstwo, lecz koniecznie muszą okazać się nowe dla co najmniej tego przedsiębiorstwa. Wyroby, procesy i rozwiązania nie koniecznie powinny być tworzone przez to przedsiębiorstwo, może je stworzyć zupełnie inne przedsiębiorstwo czy też jednostka o odmiennym charakterze (przykładowo jednostka badawczo-naukowa, instytucja badawczo-rozwojowa, szkoła wyższa).

            Instrumenty finansowe

Stanowią alternatywę w celu wspomagania dotacyjnego, są formą dofinansowania przedsięwzięć na rzecz rozwoju. Nazywa są również instrumentami odnawialnymi bądź zwrotnymi. Pomoc w ich formie cechuje się zwrotnością, składają się nią: pożyczki bądź kredyty, poręczenia, produkty finansowe/wejścia finansowe.

            Instytucja Audytowa

Jego zadaniem jest weryfikacja kompatybilności procesów nadzoru nad programami związanych z przepisami prawa krajowego oraz wspólnotowego i badania, pozwalające sprawdzić, czy procesy te działają poprawnie. Wszystkie programy operacyjne posiadają jako Instytucję Audytową przypisany Urząd Generalnego inspektora Kontroli Skarbowej w Ministerstwie Finansowców. W odniesieniu do RPO częściowo funkcje IA kierowane są do instytucji kontroli skarbowej na szczeblu wojewódzkim.

            Instytucja Certyfikująca

 

Instrument organizacyjny zlokalizowany w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju, odpowiedzialny za wydawanie certyfikatów na wydatki realizowane z wykorzystaniem środków z Funduszy Europejskich. W okresie 2014-2020 rolę instytucji wydającej certyfikaty przekazano Instytucjom Zarządzającym na rzecz danych programów operacyjnych.

            Instytucja płatnicza

Jest instytucją bądź organem odpowiedzialnym za opracowywanie oraz składanie wniosków dotyczących zapłaty do Komisji Europejskiej.

 

            Instytucja Pośrednicząca

Stanowi instytucję, do jakie to inna instytucja zarządzająca wysyła fragment zadań mających związek z zarządzeniem, sprawowaniem kontroli oraz nadzorowaniem programów, odnosi się do zadania operacyjnego, działania lub projektu.

            Instytucja Wdrażająca

Instytucja wdrażająca jest podmiotem publicznym bądź prywatnym odpowiedzialnym za wykonanie fragment bądź pełnej części programu na bazie właściwego porozumienia czy też umowy podpisanej z Instytucją Pośredniczącą, jaka oddaje mu fragment swych zadań oraz pewien stopień odpowiedzialności. W zależności ode charakterystyki określonego programu, zwykle Instytucja Wdrażająca odpowiada za nabór oraz weryfikację wniosków dotyczących dofinansowania.

            Instytucja Zarządzająca

Odpowiedni minister bądź odrębny organ administracyjno-publiczny, sprawujący odpowiedzialność za opracowanie oraz weryfikację wykonania projektu. W przypadku programów krajowych rolę Instytucji Zarządzającej wykonuje Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, a w przypadku programów regionalnych pełnią ją Zarządy Wojewódzkie.

            Instytucje otoczenia biznesu

Ogół instytucji ułatwiających działanie przedsiębiorstw, tworzą je: podmioty ubezpieczeniowo-finansowe, organizacje upraszczające rozwijanie sieci kontaktów gospodarczych, pomagające w rozwijać się gospodarczo, itp. Instytucje te realizują swe zadanie w kolejnych kryteriach prawno-organizacyjnych: stowarzyszeniach, fundacjach, spółkach nie stworzonych dla zysku, izbach gospodarczych, jednostkach rozwojowo-badawczych, jednostkach budżetowych, uczelniach, ośrodkach innowacyjnych, inkubatorach przedsiębiorczości. Istnieje także możliwość nawiązywania różnego typu powiązań lub porozumień powyższych podmiotów. Chodzi o podmioty, które nie prowadzoną swej działalności dla zysku, a całość swego dochodu przeznaczają na inwestycje w określoną działalność i prowadzenie działalności związanej z pomaganiem rozwijania biznesu bądź nawiązywaniem kontaktów w sektorze naukowo-biznesowym.

            Inteligentne specjalizacje

Branża świata gospodarczego bądź naukowego składająca się na nowa, dająca szanse na rozwój dyscyplinę gospodarki, jaka oparta jest na wykorzystywaniu niepowtarzalnych pokładów naturalnych, które posiada region, łączeniu przeróżnych specjalizacji, wykorzystaniu nowoczesnych pomysłów technologicznych. Błyskotliwe branże mają za zadanie umożliwić powstanie kolejnych rynków działalności gospodarczej, promować modernizację i podnosić poziom konkurencyjności krajów oraz regionów UE. Wszystkie z państw przeprowadzają analizę swych możliwości oraz predyspozycji do rozwoju, później dokonują wyboru branży, jaka w ich przypadku wykazuje największą konkurencyjność oraz stanowi najlepszą okazję do osiągnięcia celu, zwiększa przewagę ponad konkurencyjnymi regionami. Z uwagi na fakt, iż te branże zwykle mają związek z obszarami badawczymi oraz innowacyjnymi, określa się je mianem inteligentnych specjalizacji. Inteligentne Specjalizacje na szczeblu krajowym są uwzględnianie w Programach Rozwoju Przedsiębiorstw, natomiast Inteligentne Specjalizacje na szczeblu regionalnym – w Regionalnych Strategiach Innowacji.

            Inwestycja typu Brownfield

Jest rodzajem inwestycji odbywającej się na obszarze poprzemysłowym.

            Inwestycja typu Greenfield

Typ inwestycji na obszarze nieużytkowym, który do tej pory nie był wykorzystywany przez przemysł lub usługi.

            Inwestycja typu Greyfield

Typ inwestycji na obszarze opuszczonym, w budynkach nieużytkowanych.

            Inwestycja typu Whitefield

Typ inwestycji na obszarze, który jest zdegradowany, jednak wykazuje niewielki stopień zanieczyszczenia.

            Inwestycje celu publicznego

Czynności o charakterze lokalnym (gminnym) oraz nadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim, krajowym) składające się na wykonywanie zadań na szczeblu publicznym, wymienionych w Ustawie o Gospodarce Nieruchomościami. Zaliczamy tu między innymi: wyznaczanie terenów pod drogi publiczne oraz szlaki wodne, budowanie oraz konserwacja sprzętu służącego do zaopatrywania ludzi w wodę, sprzętu służącego ochronie środowiska, sprawowanie opieki nad zabytkami, budowanie oraz konserwacja obiektów przeznaczonych na rzecz organów państwowych, szukanie kopali, wyznaczanie oraz prowadzenie cmentarzy komunalnych, tworzenie miejsc pamięci narodowej i ochrona przyrody.

            Jednostka monitorująco-kontrolna

Stanowi jednostkę odpowiadającą za sprawowanie kontroli oraz obserwowanie wprowadzania Funduszy Europejskich. Zakres zadań jednostek kontrolno-monitorujących: obserwacja oraz sprawowanie kontroli kwalifikacji kosztów wobec Funduszy Europejskich; zbieranie informacji oraz obserwacja kosztów wobec określonych Funduszy Europejskich; sprawowanie kontroli nad wywiązywaniem się z określonych reguł oraz procesów czerpania z Funduszy Europejskich.

 

            Kategorie interwencji funduszy strukturalnych

Zakresy/regiony tematyczne, które obejmuje wsparcie zgodnie z regułami obowiązującymi w UE. Branża działania funduszy strukturalnych potrzebna podczas weryfikacji, badania oraz obserwowaniu czynności. Kryteria weryfikacji wykorzystuje się podczas przeprowadzania corocznych zeznań w sprawie funduszy strukturalnych oraz stopnia ich wykorzystania celem uproszczenia przesyłu danych na temat pewnych polityk. Główne obszary interwencji, to: sektor rolniczy, leśniczy, wspieranie dopasowanie oraz rozwoju obszarów rolnych, sektor rybołówstwa, wsparcie dla dużych przedsiębiorstw, wsparcie dla średnich oraz małych przedsiębiorstw, sektor turystyczny, infrastruktura transportowa, telekomunikacyjna, oraz społeczeństwo informacyjne, infrastruktura energetyczna, środowiska, planowanie przestrzenne, odbudowa, infrastruktura społeczna, ochrona zdrowia publicznego.

            Kohezja

Inaczej spójność.

            Komisja Europejska

Podmiot reprezentatywny UE, posiada prawo inicjatywy ustawodawczej i praw do koordynowania działaniami wspólnotowymi, nadzoru wykorzystania prawa unijnego i traktatów zaakceptowanych przez kraje unijne. Tworzy go 28 komisarzy, których wybiera się na 5 lat. Komisja Europejska swym zakresem nie obejmuje jedynie organu kolektywnego, lecz również eksploatującą ich (wykonującą określone zadania) obsługę biurokratyczną.

            Komisja Oceny Projektów

Utworzona poprzez beneficjenta końcowego w celu przeprowadzenia analizy merytorycznej dokumentacji w postaci wniosku składanego na dofinansowanie projektu. Ocena dokonana przez Komisję Oceny Projektów stanowi bazę do stworzenia listy rankingowej przedstawionych projektów oraz polecanych do zaakceptowania przez dyrektora instytucji odbierającej wnioski dotyczące dofinansowania. W składzie Komisji zasiadają reprezentanci instytucji odbierającej wnioski dotyczące dofinansowania. W Komisji może zasiadać również niezależny ekspert powołany jako pomoc techniczna przy projekcie.

            Komitet Monitorujący

Komitet stworzony w celu oceniania oraz sprawowania nadzoru nad danym programem. Zakres jego działań, to między innymi: akceptacja kryteriów doboru projektów, zatwierdzanie uściśleń programowych, przeprowadzanie okresowego badania rozwoju wyszczególnionych celów znajdujących się w programie oraz uszczegółowienie zakresu programu. W składzie Komitetu Monitorującego znajdują się przedstawiciele rządowi, samorządowi i partnerzy społeczni oraz gospodarczy.

            Komitet Regionów

Organ doradczy oraz opiniodawczy UE. Udziela opinii poprzez własną inicjatywę, na wniosek złożony przez Radę Unii Europejskiej bądź przez Komisję Europejską. Komitet Regionów tworzą przedstawiciele regionalni oraz lokalni władz samorządowych krajów wspólnoty, którzy są powoływani na 4 lata poprzez Radę Unii Europejskiej.

 

            Komitet Stałych Przedstawicieli (COREPER)

Istniejący od roku 1958 Komitet Stałych Przedstawicieli UE jest ciałem pomocniczym Rady UE. Składają się na niego przedstawiciele krajów wspólnotowych będący ambasadorami. Stanowi pomost łączący organy administracyjne krajów wspólnoty wraz z organami administracyjnymi Unii Europejskiej. Działa we wszystkich dziedzinach aktywności Unii. Siedzibę Komitetu stanowi Bruksela.

            Konkurencyjność

Predyspozycja do zdobywania powodzenia na szczeblu gospodarczej rywalizacji, szerzej rzecz ujmując to predyspozycja do rozprzestrzeniania inwestowania w rynki międzynarodowe poprzez lokowanie w dobra oraz usługi przy równoczesnym zagwarantowania rzeczywistego rozwoju zysków społeczeństwa w okresie długoterminowym. Konkurencyjność jest też predyspozycją państwa do generowania oraz podtrzymania otoczenia, jakie jest sprzyjające powstawaniu większej stawki dołożonej poprzez przedsiębiorstwa oraz pozyskiwaniu szerszego dostatku przez społeczeństwo.

            Konkurencyjność regionu

Zestaw właściwości mających decydujące znaczenie odnośnie efektywności regionu pod względem inwestowania bądź jako terenu atrakcyjnego pod względem osiedlenia się: też jest wyrazem przewyższenia technologicznego bądź mniejszych kosztów zakupów produktów oraz usług generowanych przez region, porównując go z pozostałymi regionami.

            Kontrakt terytorialny

Narzędzie dopracowywania inwestycji pomiędzy rządem samorządami wojewódzkimi mających służyć wypełnianiu celów polityki na szczeblu regionalnym. Kontrakt regionalny jest jednocześnie zobowiązanie stron rządowych oraz samorządowych do wykonania czynności priorytetowych, koncentrujących się na terenach krajowych i regionalnych o strategicznym zaangażowaniu. Celem jest koordynacja czynności służących rozwojowi realizowanych przez władze rządowe oraz samorządowe, które ukierunkowane są na uzyskanie obopólnych zadań określonych w porównaniu do danego w nim obszaru. Narzędzie to daje lepiej rozwinięte dopasowanie aktywności sektorowej na realizację potrzeb regionalnych przez zestawienie priorytetów władz krajowych wraz z nadziejami oraz warunkami regionu.

            Kontrola

Sprawdzanie bezbłędności wykonywania oraz rozliczania projektu czy też programu, kontrola realizowana m.in. z ramienia instytucji odpowiedzialnych za wprowadzanie oraz kierowanie programami. Plan kontrolowania oparty jest na fragmentaryzacji odpowiedzialności pomiędzy Komisję Europejską a sektor administracyjny państwa członkowskiego. Kontrola na szczeblu krajowym przeprowadzana jest na 3 poziomach: podmiotu zarządzającego programem, podmiotu certyfikującego i podmiotu audytowego. Władza zarządzająca programami ma za zadanie przeprowadzać drobiazgową kontrolę dokumentacji: spisu faktur, rachunków oraz raportów dotyczących postępów wykonania projektu lub raportów końcowych. Władza ma też przeprowadzać wyrywkową kontrole w siedzibie instytucji, sprawdzać dokumentację oraz przeprowadzać rozmowy z pracownikami biorącymi udział w projekcie finansowanych z Funduszy Europejskich.

            Kontrola finansowa

Aktywności oraz fundusze gwarantujące właściwy przebieg procedury zbierania oraz wykorzystywania publicznych funduszy krajowych oraz wspólnotowych. Składa się również na kontrolę o charakterze zarządczym i audytywnym.

            Konwergencja

Procedura redukcji różnic między państwami UE i zbliżenie konstrukcji gospodarczo-społecznej.

            Korekta finansowa

Wartość, o którą zmniejsza się dofinansowanie Unii Europejskiej wobec projektu bądź programu operacyjnego w wyniku indywidualnych nieprawidłowości bądź błędów systemu.

            Koszty kwalifikowalne

Wydatki, jakich nałożenie jest wyjaśnione pod względem merytorycznym oraz jakie dopełniają wymagania zasadności określone poprzez organ zarządzający. Reguły przyznawania kosztów, wyznaczane w porównaniu do okresów ich nałożenia, instytucję, która ma je ponieść i kryteria kosztów powiązanych z wykonaniem projektu, określono w aneksach do uściśleń programowych. O przyznawaniu wydatków rozstrzygają prawa wspólnotowe, prawa określone w uściśleniach programowych i ewentualnych dodatkowych prawa ustanowionych poprzez organ zarządczy.

 

            Koszty ogółem

Całkowity wydatek przewidywanych czynności bądź operacji, uwzględniający wydatki ustalane i pozostałe (niespełniające wymagań przyznawania).

            Krajowy System Informatyczny SIMIK

Instrument informatyczny umożliwiający kierowanie, obserwowanie oraz kontrolowanie i ocenianie programów dofinansowywanych ze środków pochodzących z Funduszy Europejskich w przedziale lat 2007-2013. Na lata 2014-2020 będzie przejęty poprzez system SL.

            Kryteria wyboru projektów

Zbiór danych wymagań pod względem formalnym i merytorycznym, jakie należy dopełnić w przypadku projektów, by otrzymać środki z publicznych funduszy UE. Znajdują się uściśleniach programowych bądź osobnych dokumentach. Odnośnie Funduszy Europejskich parametry doboru projektów określane są poprzez podmiot zarządczy, kolejno zatwierdzane poprzez Komitet Monitorujący.

            Kwalifikowalność projektów

Oznacza, iż dany projekt został zakwalifikowany, zatem dalej może być zaakceptowany do dofinansowania z kapitału pochodzącego z Funduszy Europejskich, jeżeli wykazuje zgodność z wymaganiami określonego funduszu oraz polityką wspólnotową i będzie zgodny dla określonej aktywności w uściśleniach programowych.

            Kwalifikowalność wydatków

Koszt, który jest kwalifikowalny, kiedy został przyznany na zasadach zaakceptowane projektu wykonywanego ze wsparciem z Funduszy Europejskich. Kwalifikowalność wydatków jest określana przez przepisy prawa unijnego, prawa określone w uściśleniach programowych i również w pewnych przypadkach poprzez inne prawa określane poprzez organ zarządczy.

            Kwantyfikacja

Ukazanie w formie liczbowej rezultatów wykonawstwa programu dofinansowanego z Funduszy Europejskich na etapie produktu, wyniku i wpływu.

 

            Lider projektu

Instytucja przewodząca w zespole instytucji czy też organizacji wykonujących razem projekt na zasadzie Partnerstwa. Lider projektu będący podmiotem odpowiada za kierownictwo nad projektem oraz przeprowadzanie rozliczania projektu.

            LSI

Połączenie komunikacyjne między KSI (Krajowy System Informatyczny) a miejscowymi układami informatycznymi.

            Monitorowanie (Monitoring)

Nieprzerwany oraz usystematyzowany proces gromadzenia oraz badania informacji na temat ilości i jakości, jaki umożliwia scharakteryzowanie bieżącego stanu wykonania projektu. Ten aktualny monitoring stopnia wykonania rzeczowo-finansowego umożliwia ocenę realizacji przedsięwzięcia w zgodzie z zasadami przyjętymi przez nas w momencie rozpoczęcia planowania projektu. To rozwiązanie umożliwia na wykrycie we wczesnym stadium okoliczności, jakie poważnie mogą zagrażać wykonaniu całości przedsięwzięcia.

            Monitorowanie finansowe

Obserwacja wykorzystania kapitału z Funduszy Europejskich, jakie przyznawane są na wykonanie programów oraz projektów, co stanowi podstawę zbadania efektywności ich wykorzystania.

            Monitorowanie rzeczowe

Obserwacja rozwoju wykonania przedsięwzięć (projektów, programów) przez system wskaźników definiowanych w dokumentacji programowej.

            MŚP

Skrótem MŚP określa się mikroprzedsiębiorstwa, małe oraz średnie firmy na podstawie definicji zawartych w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 651/2014 dotyczącej wyłączeń blokowych uznających pewne typy wsparcia za kompatybilne ze zbiorowym rynkiem.

            Narodowa Strategia Spójności (NSS)/Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia (NSRO)

Dokumentacja określająca plan strategiczny wzrostu gospodarczo-społecznego i metody wprowadzania środków z UE w Polsce w latach 2007-2013. Stworzenie NSS oraz jej zaakceptowanie poprzez Komisję Europejską było niezbędne w celu zapoczątkowania procedury wprowadzania w Polsce przedsięwzięć kapitałowych z Funduszy Europejskich.

            Nieprawidłowości

Niezgodności w odniesieniu do ustalonego poprzez organ zarządczy, podmiot wdrażający i beneficjenta końcowego metody rozporządzania środkami pochodzących z programów bądź projektów, jakie mają wpływ na budżet unijny, z uwagi na koszty, które nie mają uzasadnienia. Dokładne zdefiniowanie nieprawidłowości ujęte zostało przez Rozporządzenie 1303/2013.

            Obszar interwencji

Sektor działów działania odpowiadający dziedzinie aktywności ludzkiej, czyli środowisku produkcyjnemu, kapitałowi ludzkiemu, strukturze podstawowej i czynnością przygotowawczym oraz mającym charakter promocyjny.

            Obszar priorytetowy

Zakres bądź branża będąca jednym z czołowych zagadnień programowych, w jakie czynności odrywają istotną rolę w trakcje wykonywania pośrednich celów bądź celu kluczowego.

            Obszar problemowy

Sektor wyjątkowego efektu w branży gospodarki przestrzennej bądź pojawiania się niezgodności terytorialnych, wykazany w dokumentacji planu przestrzennego na szczeblu wojewódzkim bądź w gminnym studium uwarunkowań oraz kierunków przestrzennych.

            Obszary Strategicznej Interwencji

Określone terytorialnie tereny funkcjonalne bądź administracyjne, jakie charakteryzują się charakterystycznym zespołem warunków oraz właściwości na gruncie społecznym, gospodarczym bądź środowiskowym, decydują o pojawieniu się na ich obszarze konstrukcyjnych przeszkód rozwojowych bądź permanentnych (z potencjałem aktywacyjnym) możliwości rozwoju, do jakich można zaadresować odpowiednią interwencję publiczną. Zostały wyodrębnione na mocy Ustawy Partnerstwa Obszarów Strategicznej Interwencji państwa na lata 2014-2020 dotyczącej: Polski Wschodniej; Miast wojewódzkich, oraz ich obszarów funkcjonalnych: miast i ich dzielnic, które wymagają rewitalizacji; tereny wiejskie, zwłaszcza o najgorszej dostępności mieszkańców do zasobów oraz usług stwarzających potencjał rozwojowy; tereny przygraniczne.

            Ocena oddziaływania na środowisko (OOŚ)

Analiza polegająca na zbadania, opisaniu oraz dokonaniu oceny rezultatów bezpośrednich oraz pośrednich określonej inwestycji wobec: ludzkości i składników środowiska przyrodniczego (składającego się z: fauny, flory, wód, gleby, zasobów materialnych oraz dziedzictwa kulturowego; analiza oddziaływania środowiska winna zostać przeprowadzona w zgodności z przepisami polskiego prawa oraz właściwymi dyrektywami unijnymi związanymi z ochroną naturalnego środowiska przyrodniczego.

            Ocena wpływu na kwestie równouprawnienia płci

Badanie rozwiązań w polityce oraz ustawodawstwie. Jego celem jest sprawdzenie, czy strategie te wykazują zróżnicowany wpływ na życie kobiet oraz mężczyzn i dopracowanie ich w taki sposób, by ich możliwie powodujące dyskryminację rezultaty zneutralizowano, a równouprawnienie płciowe było promowane.

            Odbiorca ostateczny

Instytucja bądź osoba prywatna czerpiąca korzyści z projektów dofinansowanych dzięki Funduszom Europejskim, wykonywanych poprzez odmienny podmiot, którym jest beneficjent końcowy. Odbiorcą ostatecznym może być uczestnik szkoleń, odbiorca wsparcia dla osób bez pracy, biorca grantów przeznaczonych na otworzenie własnej działalności, itd.

            Oddziaływanie

Następstwa wobec prostolinijnych odbiorców po zamknięciu ich aktywności w projekcie bądź po zakończeniu określonego przedsięwzięcia, jak również pośrednie rezultaty wobec pozostałych odbiorców, jacy wykorzystali bądź ponieśli straty w efekcie wykonania projektu.

            Okres programowania

Dalekosiężny termin rozplanowywania kapitału UE. Termin ważności dokumentacji programowej, stanowiącej bazę do wnioskowania o pomoc z ramienia Komisji Europejskiej.

            Organizacja pozarządowa

Wszelkie organy jakie nie są podmiotami lub organami podlegającymi pod administrację publiczną (rządową oraz samorządową) i jakich aktywność nie jest ukierunkowana na generowanie zysków. Niekiedy o jednostkach niezależnych od rządu mówi się: „trzeci sektor”, w porównaniu do działalności publicznej i działalności przedsiębiorstw. Formalna definicja organizacji pozarządowej znajduje się w akcie prawnym, jakim jest Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 roku. Dotyczy ona wpływu użytku publicznym oraz wolontariatu. Stanowi ona definicję uniwersalną, w rozumieniu, iż pozostałe dokumenty o mocy prawnej zwykle skierowane są w stronę definicji organizacji pozarządowej w sensie tej ustawy (przykładowo Ustawa d dn. 13 czerwca 2003 roku dotyczącej zatrudnienia socjalnego – artykuł 2 punkt 2). To zdefiniowanie pojęcia daje informację, iż: „organizacjami pozarządowymi są: 1. niebędące jednostkami sektora   finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, 2. niedziałające w celu osiągnięcia zysku – osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.” (artykuł 3 ust 2). Organizację pozarządową mogą zatem stanowić nie tylko jednostki posiadające osobowość prawną, ale też podmioty nie posiadające jej (będące zwykłymi stowarzyszeniami, uczelnianymi organizacjami studenckimi, czy też kołami gospodyń wiejskich).

            Oś priorytetowa

Wyszczególniona gałąź składająca się na program operacyjny, wykonująca fragment strategiczny ujęty w podstawach programu przez zakres aktywności wspólnie ze sobą związanych, wypełniających miarodajne cele uściślone.

            Outplacement

Określane są usługami na rynku pracy świadczonymi wobec pracowników znajdujących się na okresie wypowiedzenia umowy i pracę bądź wypowiedzenia stosunku służbowego, zagrożonych pozbawieniem pracy w terminie nie dłuższym aniżeli pół roku przed momentem przystąpienia do programu. Mogą dotyczyć zwłaszcza: doradztwa zawodowego oraz psychologicznego, wsparcia w uzyskaniu nowego zatrudniania, dofinansowania szkoleń oraz kursów podwyższających kwalifikacje, szkoleń doszkalających, środków na otworzenie własnego przedsiębiorstwa.

 

            Partner wiodący

Jest jednym z partnerów odpowiadających za realizację projektu na zasadzie PEWT ( Programy Europejskiej Współpracy Terytorialnej). Partnerem wiodącym nazywamy partnera, jaki jest odpowiedzialny za wykonanie całości projektu, jaki ma zostać zrealizowany wobec wszelkich projektów na zasadach Europejskiej Współpracy Terytorialnej.

            Partnerstwo

Wcielenie w procedurę wykonywania postanowień oraz ich wykonania odpowiednio dobranych organów władzy wspólnotowej oraz krajowej, także podmiotów instytucyjnych oraz obszarów regionu i obszarów lokalnych, które w najlepszym stopniu znają wymogi oraz potencjał swych obszarów. Stanowi jedną z reguł wprowadzania w życie Funduszy Europejskich.

            Partnerstwo publiczno-prywatne

Współpraca obszaru publicznego oraz prywatnego, jaka ma za cel wykonanie inwestycji bądź świadczeń usług, konwencjonalnie oferowanych poprzez obszar publiczny. Partnerstwo to oparte jest na idei polegającej na tym, że obie strony są w stanie wywiązywać się z określonych dla nich, nadanych im zadań, lepiej aniżeli druga strona. Na takiej zasadzie dochodzi do wzajemnego uzupełniania się stron, zajmujących się na mocy współpracy w ten sposób określoną częścią wspólnej pracy, jaka wykonywana jest przez nich najlepiej. Stosując taki podział zadań, odpowiedzialności oraz ryzyka na zasadzie ppp uzyskuje się największą efektywność ekonomiczną kreowania infrastruktury oraz dostępności usług na cele publiczne. Obie strony dzięki tej współpracy uzyskują korzyści – współmierne do swych działań. Na kluczowe elementy współpracy na zasadzie partnerstwa prywatno-publicznego składają się: 1) współpraca obszaru publicznego z obszarem prywatnym; 2) umowna charakterystyka (na zasadach oddziaływania cywilnoprawnego); 3) celowa specyfikacja: wykonanie inwestycji (rozbudowa infrastruktury, oferowanie usług) konwencjonalnie realizowanych poprzez sektor publiczny; 4) idealne rozdzielnie czynności; 5) dzielenie się ryzykiem; 6) obustronne korzyści.

            Partnerzy społeczno-gospodarczy

Stanowią stowarzyszenia środowisk pracodawczych i organizacji związkowych mające charakter reprezentatywny w myśl Ustawy z dn. 6 lipca 2001 roku dotyczącej Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych oraz wojewódzkich komisjach dialogu na gruncie społecznym. Dotyczą samorządów społecznych, izb gospodarczych, organizacji pozarządowych i jednostek naukowych zgodnie z artykułem 2 pkt 9 Ustawy d dn. 8 października 2004 roku dotyczącej zasad dofinansowania sektora naukowego. Współpracownicy gospodarczo-społeczni stanowią strony porozumienia wraz ze stroną rządową.

            Plan działania

Plan działania definiuje się jako dokumentację publikowaną każdego roku poprzez organ instytucyjny organizujący gromadzenie wniosków. Obejmuje gruntowe dane dotyczące zaplanowanych czynności organu instytucyjnego podejmującego się organizacji konkursów.

            Płatność

Scharakteryzowana kwota kapitału zgromadzonego na zasadzie wsparcia finansowego, nadawana poprzez Komisję Europejską wobec podmiotu płatniczego zgodnie z wnioskiem związanego z płatnością.

            Płatność okresowa

Jest płatnością realizowaną podczas wykonywania programu bądź projektu. Stanowi daną porcję (transzę) kapitału uzyskanego na zasadzie wsparcia finansowego. Realizowana jest poprzez Komisję Europejską celem zwrócenia wydatków rzeczywiście finansowanych poprzez Fundusze unijne oraz poręczonych poprzez organ płatniczy.

 

            Płatność salda końcowego

Zapłata realizowana po terminie zakończenia programu bądź projektu. Stanowi końcową część wypłaty funduszy na zasadach wsparcia finansowego oraz umożliwia regulację obietnic pieniężnych z ramienia Komisji Europejskiej.

            Początek okresu kwalifikowalności

Chwila nastąpienia zezwolenia na wydatkowanie kapitału w określonym programie bądź projekcie wobec dofinansowanie z funduszy z UE.

            Podmioty ekonomii społecznej

Postać działalności gospodarczo-społecznej. Podmiot ekonomi społecznej może stanowić stowarzyszenie pozarządowe, spółdzielnia socjalna. Podmiotami ekonomii społecznej mogą być organizacje o charakterze pozarządowym, spółdzielnie mieszkaniowe, spółki handlowe, które nie są nastawione na zyski. Największą popularność wykazuje definicja odnosząca się do przedsiębiorstwa społecznego stworzona przez europejską sieć badawczą EMES. Zgodnie z nią przedsiębiorstwem społecznym jest aktywność posiadająca głównie cele społeczne, a zyski będące wynikiem jej działalności są ponownie inwestowane w cele tego przedsiębiorstwa bądź jego wspólnotę, nie celem zwiększenia dochodów właścicieli czy też osób posiadających udziały w firmie. Charakteryzuje parametry na gruncie społecznym oraz ekonomicznym, jakimi mają cechować się przedsięwzięcia z dziedziny ekonomii społecznej. Na parametry ekonomiczne składają się: działalność prowadzona w formie ciągłej (względnie), regularnej, opartej na instrumentach ekonomicznych; niezawisłość; niepodległość organizacji w porównaniu do organu instytucji publicznej; przyjmowanie zagrożenia na gruncie ekonomicznym; występowanie (przynajmniej nielicznego) opłacanego grona pracowników. Do parametrów społecznych zaliczamy: wyraźną orientację na społecznie użyteczne cele inwestycji; nienarzucany, cywilny charakter przedsięwzięcia; charakterystyczny, realnie demokratyczna procedura kierowania; realnie wspólnotowy wyraz aktywności; zminimalizowana generacja dochodów. Taki zespół parametrów stanowi definicję perfekcyjnej działalności społecznej. W przypadku inwestycji zakwalifikowanych do tej gałęzi nie kwestionuje się zatem realizacji wszelkich parametrów, jedynie większą części z nich.

 

            Podstawa programowa

Obligatoryjny na określonym poziomie edukacji zespół celów oraz treści edukacji i umiejętności, jak również celów o charakterze wychowawczych szkoły, jakie uwzględnia się zgodnie w programie edukacji przedszkolnej oraz programie wychowania i dają możliwość ustalenia parametrów oceniania przez szkołę oraz kryteriów egzaminowania.

            Polityka regionalna

Jawna oraz świadoma aktywność głównych podmiotów władz publicznych krocząca w stronę regulacji wymiarów wzrostu na poziomie międzyregionalnym.

            Polityka rozwoju województwa/regionu

Świadoma i celowa działalność organów regionalnej (wojewódzkiej) władzy publicznej zmierzająca do realizacji własnych celów w oparciu o własną odpowiedzialność i własne środki. Cele i zasady tej polityki określają strategie rozwoju województwa.

Jawna oraz świadoma aktywność podmiotów władz regionalnych (wojewódzkich) skierowana w stronę wypełnienia prywatnych postanowień na bazie własnej odpowiedzialności oraz własnych finansów. Postanowienia oraz reguły takiej polityki definiują postęp na szczeblu wojewódzkim.

            Polityka spójności Unii Europejskiej

Jest polityką ustanowioną na mocy Traktatu dotyczącego wspólnoty Europejskiej mająca za cel wzmacnianie zwartości na gruncie gospodarczym oraz społecznym w UE przez redukcję różnic na etapie wzrostu poszczególnych obszarów i opóźnienia w rozwoju obszarów czy też wysp o mniejszej liczbie przywilejów, także regionów wiejskich.

            Pomoc de minimis

Wsparcie finansowe przyznawane w kwocie maksymalnie do 200 tysięcy euro (na cele organów funkcjonujących w branży transportu komunikacyjnego drogowego wysokość ta sięga 100 tysięcy euro) na rzecz jednego przedsiębiorcy na przestrzeni 3 lat wyprzedzających termin składania wniosku dotyczącego dofinansowania. Pomoc de minimis stanowi wsparcie, jakie z uwagi na nieznaczną wysokość nie wpływu na zakłócanie konkurencyjności.

            Pomoc publiczna

Stanowi wszelki rodzaj pomocy przyznawanej właścicielom firm finansowanej ze środków publicznych. Z uwagi na formę polityki na rzecz ochrony konkurencji na zbiorowym rynku UE wsparcie publiczne można przekazać na rzecz dokładnie zdefiniowanych reguł. Inaczej ujmując, wsparcie publiczne to wsparcie, dla jakiego dopełnione będą równocześnie wszystkie 4 przesłanki jej udzielania, czyli kiedy pomoc będzie: przyznawana poprzez władze państwowe bądź będzie pochodzić z kapitału państwowego, udzielana na prawach bardziej korzystnych aniżeli proponowane na rynku, wykazuje właściwości selektywne (szykanuje fragment zakładanych interesantów), utrudnia bądź stanowi zagrożenie utrudnianiem występowania konkurencji i ma wpływ na rotację handlową pomiędzy Krajami Wspólnoty Unijnej.

            Pomoc strukturalna

Postać dofinansowania projektów poprzez środki pochodzące z funduszy strukturalnych.

            Pomoc techniczna

Ogół działań przygotowawczych, monitorujących, oceniających i kontrolujących dofinansowywanie z danych Funduszy Europejskich celem zagwarantowania prawidłowego ich wykorzystania oraz obejmujących: edukację, także studia ogólne, wsparcie doradcze, rotację praktyk oraz wiadomości przeznaczonych na rzecz współpracowników na gruncie społecznym oraz gospodarczym, końcowych beneficjentów i całość ludności, konstrukcję, działanie oraz wspólne zespolenie zautomatyzowanych układów nadzoru, kierowania oraz analizy użytkowania Funduszy Europejskich i ulepszenie metodyki oraz wymiany wiadomości na tym poziomie, jak również działanie Komitetów Monitorujących.

            Pomoc zwrotna

Postać oferowanego wsparcia na zasadzie udzielania pomocy pieniężnego udziału wspólnotowego na wprowadzanie w życie programów oraz projektów. Ma związek zwłaszcza z działaniami nastawionymi na pomoc dla przedsiębiorców, głownie działu małych i średnich przedsiębiorstw, celem pobudzenia przedsięwzięć obszaru niepaństwowego.

            Pomoc/wsparcie

Forma wsparcia oferowanego poprzez Fundusze Europejskie, jak również ze strony programów. Składają się na nie: jednolita dokumentacja programowa na udzielanie pomocy technicznej (charakter doradczy) oraz czynności na rzecz innowacji.

            Poradnictwo obywatelskie

Niestanowiące doradztwa prawnego oferowane na rzecz osób fizycznych oraz organizacji pozarządowych porady oraz dane dotyczące praw oraz obowiązków obywatelskich stanowiące metodę pomocy osobom, jakie w efekcie braku znajomości aktów prawnych odnalazły się w ciężkiej sytuacji życiowej. Pomoc dotyczyć może: kwestii zamieszkania, spraw rodzinnych, praw socjalnych oraz ubezpieczeń społecznych i pracy oraz bezrobocia, natomiast wiadomości takie, jak: sprawy imigracji oraz repatriacji, związków administracyjno-publicznych, powiązań o charakterze finansowym, spraw konsumenckich oraz problematyki własnościowej.

            Poradnictwo prawne

Przyznawanie osobie fizycznej doradztwa prawnego bądź udzielanie informacji dotyczących obowiązującego stanu prawnego oraz o zobowiązaniach i na temat trybu, podmiotu czy też odpowiednich organach przeznaczonych do ich udzielenia, a też wsparcia w sformułowaniu dokumentu związanego z daną kwestią prawną, prowadzona poprzez osoby, jakie mają ukończone wyższe studia prawnicze, także poprzez aplikantów sądowych, aplikantów adwokackich, działających przy prokuraturze, kancelariach notarialnych i radców prawnych bądź studentów kierunków prawniczych.

            Poświadczenie zamknięcia (zakończenia) pomocy

Dokumentacja sporządzana poprzez samodzielny organ na zasadzie podmiotu instytucyjnego płatniczego zawierająca zestawienie wniosków sprawdzających z lat wcześniejszych oraz analizę wiarygodności prośby o ostateczną zapłatę i legalność oraz odpowiedniość operacji przeprowadzonych w czasie trwania pomocy.

            Prace rozwojowe

Działalność wykorzystująca aktualny zasób wiedzy, prowadzona celem utworzenia kolejnych bądź ulepszenia powstałych już tworzyw, produktów, maszyn, technologii, układów oraz technik.

            Prefinasowanie

Stworzony na rzecz ciał branży finansowo-publicznej kredyt pochodzący z środków publiczno-krajowych na rzecz dofinansowania celów wykonywanych z wykorzystaniem kapitału publicznego wspólnotowego, udostępniany zanim uzyskana zostanie refundacja kosztów z ramienia UE.

            Procedura odwoławcza

Uprawnienie osoby wnioskującej dotyczące wszczęcia sprzeciwu, kiedy projekt uzyska niepozytywną opinię o charakterze formalnym bądź merytorycznym.

            Produkt

W myśli polityk jednorodności UE rezultat wykonania projektu.

            Produkt Krajowy Brutto (PKB)

Miara bogactwa ludzkości; całościowa wycena zasobów oraz usług finalnych utworzonych na obszarze określonego państwa bądź obszaru w danej mierze czasu (zwykle w ciągu roku). W przypadku zestawienia PKB nie istotne jest przykładowo miejsce pochodzenia środków bądź zasobów przedsiębiorstwa, mierzone są wszelkie zasoby oraz usługi utworzone na określonym obszarze.

            Produkt Narodowy Brutto (PNB)

Jednostka wyceny wszelkich zasobów oraz usług pieniężnych utworzonych poprzez ludność określonego państwa bądź terenu i poprzez osoby o osobowości prawnej posiadające siedzibę na obszarze bez względu a to, czy wymienione organy funkcjonując na terytorium państwa bądź za jego granicą. Pomija się zyski cudzoziemców wygenerowane na tymże obszarze.

            Prognoza Oddziaływania na Środowisko (POŚ)

Opinia oddziaływania zakładanej inwestycji na obszar, identyfikacja oraz oczekiwanie wpływu na środowisko i stan zdrowia oraz dobra człowieka. Opinia dotyczy: sugestii legislacyjnych, polityki, programów, projektów i procesów działań, inwestycji (planów budowlanych, ingerencji na rzecz środowiska objawiającej się ewolucją bądź zmianą metody użytkowania obszaru, wliczając także pozyskiwanie kopalin) i objaśnianie oraz udostępnianie wiadomości na temat tych wpływów. Prognoza Oddziaływania na Środowisko jest procesem, nie dokumentacją.

 

            Program

Dokumentacja realizowana wobec prawa strukturalnego kraju, przyjęta poprzez Radę Ministrów bądź poprzez Zarząd Województwa – w odniesieniu do RPO oraz zaakceptowany poprzez Komisję Europejską. Złożony jest z zespołu istotnych kwestii i długoterminowych czynności, jakie można wprowadzać w życie przez jeden bądź kilka dostępnych Funduszy Europejskich, wybrany bądź kilka wybranych narzędzi kapitałowych i Europejski Bank Inwestycyjny.

            Program pomocy technicznej

Wyjątkowy program, którego zakres sięga wsparcia dla wszelkich szerokich czynności oraz procedur w kwestii opracowania, kierowania, wprowadzania, nadzorowania, opiniowania wykonania Umowy Partnerstwa, jak również w kwestii pomocy w opracowaniu projektów i upowszechniania wiadomości oraz promowania czynności zarządzania funduszami strukturalnymi na terenie Polski. Podstawowym celem tego Programu jest zagwarantowanie sukcesywnego oraz miarodajnego wprowadzania polityki spójności w przedziale lat 2014-2020.

            Program strategiczny

Dokumentacja programowa organu władczego na gruncie publicznym (na etapie krajowym lub wspólnotowym), jaki realizuje zadania regulujące na rzecz rynku gospodarczego i kieruje zadaniami, których celem jest zaspokajanie potrzeb społeczeństwa.

            Programowanie

Procedura organizacyjna, realizowania postanowień oraz wspierania finansowego kierowanego na kilku poziomach celem wprowadzania, na podstawie długotrwałego partnerstwa i zbiorowych czynności wspólnotowych oraz krajowych (kraje członkowskie) na rzecz uzyskiwania danych postanowień ustanowionych przez politykę strukturalną, zwłaszcza regionalną, znajdująca oblicze w opracowaniu dokumentacji programowej.

            Programowanie strategiczne

Programowanie strategiczne jest pośrednim kształtowaniem procedur gospodarczo-społecznych z wykorzystaniem kapitału oraz instrumentów udostępnionych na zasadach występujących uregulowań, a jednocześnie znajdujących się w optymalnych poziomach dopuszczalnych w ugrupowaniach integracyjnych, do jakich należy państwo. Jest to przyczyną napędzania wzrostu danych ukierunkowań oraz sektorów uznawanych za istotne i przyczynia się do lepszego nadzoru czynności pewnych organów w kwestii przedmiotowych, terminowych oraz obszarowych.

            Project Pipeline

Opracowanie projektowe, celem którego jest udzielenie profesjonalnej pomocy w formie udzielenia porady z wraz ze sporządzenie oraz weryfikacją dokumentów projektowych. Na zasadzie pomysłu pipeline wykonywane są różne działania wspierające beneficjentów uzyskujących wsparcie dla projektów prywatnych i instytucje administracyjne zaangażowane w wprowadzanie tychże planów projektowych. Należą do nich m.in. kursy i szkolenia, publikacje edukacyjne, promocje naukowe.

            Projekt (zadanie)

Inicjatywa realizowana na zasadzie aktywności, będąca istotą zobowiązania do współfinansowania projektu pomiędzy beneficjentem a organem instytucyjnym.

            Projekt bliźniaczy (Twinning Project)

Partnerstwo obustronne w określonej specjalizacji, która stanowi przedmiot projektu, między władzami administracyjnymi państw Unii Europejskiej, również między państwami ubiegającymi się o wstąpienie do UE a państwami Wspólnoty.

            Projekt hybrydowy

Przedsięwzięcie o charakterze projektu wykonywane w postaci współpracy na gruncie prywatnym i publicznym, w jakim spożytkowane zostały fundusze ze środków unijnych. Dobra pochodzące z Funduszy Europejskich są w tych zamyśle uzupełnieniem finansów prywatnych. Projekty hybrydowe nie są powszechne.

            Projekt rozwojowy

Przedsięwzięcie o charakterze projektu ustanawiane na bazie Ustawy dotyczącej zasad finansowania nauki, stanowi bazę do wykorzystań na cele praktyczne, realizowane celem wprowadzenia jego efektów w szczególności poprzez małe oraz średnie firmy.

 

            Projekty indywidualne

Przedsięwzięcie o charakterze projektowym i indywidualnym. Odznacza się strategicznym znaczeniem wobec wykonania postanowień programowych. Instytucja Zarządzająca lub Instytucja Pośrednicząca wskazuje projekty indywidualne, może ono również imiennie wskazywać beneficjenta tego przedsięwzięcia. Wykonanie ich jest dozwolone tylko na obszarze problemowym określonym poprzez Instytucję Zarządzającą wobec określonych regionów dotyczących udzielanej pomocy. Regiony te winny wprost wynikać ze metodyki sektorowej, wojewódzkiej bądź pozostałych inicjatyw programowych określonych dla danego terenu objętego pomocą.

 

            Publiczne środki krajowe

Fundusze pieniężne, które pochodzą z kapitału państwowego i krajowych środków celowych, środków budżetowych w jednostkach samorządowych, środków pochodzących z pozostałych podmiotów obszaru finansowo-publicznego. Jak również pozostałych środków podmiotów i jednostek prawno-organizacyjnych obszaru finansowo-publicznego.

            Publiczne środki wspólnotowe

Wkład finansowy pochodzący ze środków UE, zwłaszcza z Funduszy Europejskich.

            Pułap intensywności

Wkład będący maksymalnym dofinansowaniem (unijnym oraz państwowym włącznie), jaki mamy możliwości otrzymać na rzecz projektu; rozmiar wsparcia dla projektu w porównaniu do sumy wydatków klasyfikowanych na rzecz przedsięwzięcia; te górne granice są wynikiem przepisów prawa dotyczącego wsparcia publicznego.

 

            Rada Europejska i Rada Unii Europejskiej

Czołowe podmioty wydające decyzje UE, będące przedstawicielami interesów narodowych krajów należących do Unii Europejskiej. Działanie Rady Europejskiej oparte jest na ciągłych wizytacjach szefów rządowych (w odniesieniu do Francji – głowy państwa) krajów wspólnoty. Z kolei Radę Unii Europejskiej (kiedyś Rada Ministrów Unii Europejskiej) tworzona jest przez szefów kolejnych resortów (jest to zależne od pojęcia) krajów należących do UE. Rada Unii Europejskiej to najważniejszy organ decyzyjny UE.

            Raport końcowy/Sprawozdanie Końcowe

Zestawienie dotyczące wprowadzanego wsparcia, jakie powinno zostać przedłożone w terminie 6 miesięcy od momentu dokonania ostatniej wpłaty poprzez organ instytucyjny płatniczy, wzbogacony o wiadomości na temat: rozwoju uzyskanego w zestawieniu ze spójnością gospodarczą oraz społeczną i udziału Funduszy Europejskich, Europejskiego banku Inwestycyjnego oraz pozostałych narzędzi kapitałowych w tym pułapie. Raportem końcowym zwłaszcza nazywamy raport dotyczący programów oraz projektów.

            Raport roczny/Sprawozdanie roczne

Zestawienie dotyczące wprowadzania programów oraz projektów przekładach organu instytucjonalnego płatniczego poprzez instytucję nadzorczą, sprawującą nadzór nad funduszami uzyskanymi na zasadzie wsparcia wieloletniego. Raporty roczne składa się w terminie 6 miesięcy od momentu zamknięcia każdego roku kalendarzowego. Treść raportów rocznych jest identyczna jak treść raportów końcowych.

            Raportowanie/Sprawozdawczość

Oddanie raportów dotyczących wykonania poleceń dofinansowywanych w ramach Funduszy Europejskich na etapie przedsięwzięcia projektowego, zadania bądź programu. Raportowanie posiada wiadomości dotyczące postępów rzeczowo-finansowych w zakresie wykonania projektu/działania/programu. Intensywność sprawozdawczości określana jest – w odniesieniu do projektów zawartych w umowach współfinansowania, w odniesieniu do działań oraz programów – w dokumentacji dotyczącej procedur wprowadzania w życie Funduszy Europejskich. Na etapie projektów zwykle konieczne jest złożenie raportów przynajmniej raz na kwartał.

            Refundacja wydatków

Zwrócenie poprzez Komisję Europejską kosztów pokrywanych na zasadach wsparcia – po akceptacji przez instytucję płatniczą. Zwrot kosztów jest realizowany w formie zapłaty okresowej bądź w postaci salda końcowego.

            Region

Podwładna wprost ciału głównemu jednostka o charakterze terytorialnym, wyposażona w funkcję reprezentacji politycznej. W naszym kraju rola regionu pełniona jest przez województwa.

            Regionalne Strategie Innowacji

Jego celem jest realizowanie pomocy dla władzy regionalnej bądź lokalnej i pozostałych jednostek rozwojowych na szczeblu regionalnym w definiowaniu oraz wprowadzaniu sukcesywnej technologii wsparcia dla innowacyjnych działań na gruncie regionalnym. Regionalne Strategie Innowacji tworzone są na bazie badań konieczności technicznych, potencjału branży naukowej i badawczej, jak również firm, w dziedzinie kierowania, finansowania, edukacji, zrzeszaniu, jak i samej technologii. Plan powinien określać cele polityk innowacyjnych oraz metodyki kreowania oraz dostosowywania regionalnych infrastruktur wspomagających innowacyjność.

            Regionalny Instrument Terytorialny (RIT)

Instrument umożliwiający zbliżyć do określonych działań w charakterze pozasamorządowym. Związany jest z obszarami, w jakich istotna jest zgodność pomiędzy władzami samorządowymi oraz wspólna chęć działania – przykładowo w sprawie projektu kanalizacyjnego bądź drogowego przebiegającego poprzez kilka obszarów gminnych. Regionalny Instrument Terytorialny umożliwia przybliżyć się do projektów w sposób elastyczny oraz indywidualny. Znaleźć go można w podregionach, natomiast miasta wojewódzkie posiadają ZIT.

            Regionalny Program

Przedsięwzięcie programowe ograniczone w rozumieniu terytorialnym do danego województwa. W naszym kraju działa 16 programów regionalnych. W przypadku PR Instytucję Zarządzającą stanowią określone zarządy wojewódzkie. Praktycznie ich cele są realizowane z ramienia urzędów marszałkowskich.

            Regionalny System Informacji Przestrzennej (RSIP)

Układ o charakterze informatycznym dający możliwość pozyskiwania, kierowania oraz analizowania dużymi zbiorami informacji o właściwościach przestrzennych, które opisane są przymiotem.

            Regionalny system osadniczy

Ciąg centrów osadniczych związanych nawzajem, łączących się z największym miastem (stolica regionu) umożliwiającym optymalny serwis ludności, stanowiącej jasno wydzielony w budowie przestrzennej państwa teren o charakterze funkcjonalnym, społecznym, gospodarczym.

            Rewitalizacja

Kompletne, zespolone, wieloletnie, miejscowe programy rozpoczynane z ramienia samorządu terytorialnego w celu wykonania zadań o naturze technicznej, gospodarczej oraz społecznej – uwzględniając reguły: spójność terytorialna oraz ochrony środowiska przyrodniczego – na specyficznych terenach o dużym zróżnicowaniu, podobnie jak: obszary zdegradowane miejskich bądź tereny poprzemysłowe oraz powojskowe. Cel rewitalizacji stanowi odświeżenie bądź przywrócenie do życia zdegradowanych terenów miejskich , jakie zatraciły swą początkową funkcję.

            Rezerwa wykonania

Kapitał w sumie 6% ogólnej kwoty ofiarowanej określonemu państwu wspólnoty (regionowi) w ramach Funduszy Europejskich na wstępie procesu programowania na zasadach realizacji celów polityki strukturalnej Unii Europejskiej. Wykorzystywane są do pieniężnej pomocy dokumentacji programowej, jaka z wykorzystaniem standardowych zestawów współczynników, skonsultowanych uprzednio między Komisją Europejską a określonym państwem wspólnoty (regionem), prezentują najdoskonalsze efekty, w przypadku stopnia uzyskania planowanych celów, standard zarządzania i wzrost w kapitałowym wprowadzaniu.

            Rezultaty

Ścisłe oraz szybkie rezultaty wykonanego programu bądź projektu. Wyniki dają informacje na temat zmian, które zaistniały w efekcie wprowadzania programu bądź projektu w przypadku beneficjentów pomocy, wprost po otrzymaniu przez nich pomocy.

            Roczna Strategia Polityki

 

Dokumentacja definiująca sprawy priorytetowe na zasadach danych polityk, przedsięwzięcia istotne w wykonaniu danych spraw priorytetowych i zakresy finansowe gwarantujące środki utrzymania przedsięwzięć zaplanowanych na określony rok budżetowy.

            Rozporządzenia

Stanowią podstawę tworzenia prawa unijnego o największej sile, posiadają one generalną moc obowiązującą. Rozporządzenia we wszelkich swych częściach mają charakter wiążący, po dokonaniu uchwalenia będą obowiązywać na terenie wszystkich krajów wspólnoty Unii Europejskiej.

            Rozwój lokalny kierowany przez społeczność (RLKS)

Metodyka wzrostu na skalę lokalną. W tym wypadku ważniejszą rolę funkcję we wzroście pełni lokalna ludność. To ludność lokalna definiuje swe dobra, potencjał, trudności, cele oraz kierunki wzrostu, konieczne instrumenty oraz środki, opiniuje wydatki wykonania programów na rzecz rozwoju, dobierając je w całkowitą strategię wzrostu ludności lokalnej. RLKS może być współfinansowany z Funduszy Europejskich. Jego działanie zostało zaproponowane poprzez Komisję Europejską na lata 2014-2020. Wspiera wzrost ludności należącej do twych społeczności. Stanowi w pewnym sensie promocję przedsięwzięć oddalonych. Tworzenie obrazu wzrostu danych obszarów ma stanowić przedsięwzięcie wypływające od samej społeczności lokalnej, nie stanowić wizję nałożoną odgórnie z zewnątrz, w tym przypadku poprzez Komisję Europejską.

            Rozwój regionalny

Rozwój możliwości gospodarczo-regionalnych i permanentna poprawa ich poziomu konkurencji oraz standardów życia mieszkańców regionu, co jest przyczyną wzrostu gospodarczo-społecznego państwa.

            Rozwój zrównoważony

Wzrost gospodarczo-społeczny, w jakim przeprowadzany jest proces integracji czynności politycznych, aktywności gospodarczych oraz społecznych, przy zachowaniu stabilności przyrodniczej i zachowaniu fundamentalnych procesów przyrodniczych, celem zapewnienia sposobności zadowalania fundamentalnych konieczności społeczeństwa bądź obywateli równocześnie łącznego pokolenia, jak również następnych pokoleń.

            Równoważna liczba mieszkańców (RLM)

Ilość określająca krotność stężenia zanieczyszczeń w ściekach wydzielanych z obszarów przemysłowych oraz usługowych w porównaniu do jednostkowego stężenia zanieczyszczeń znajdujących się w ściekach generowanych przez gospodarstwa domowe, które odprowadzane są od 1 mieszkańca/dobę.

            Sieci TEN (Trans European Networks)

Połączenia na gruncie transeuropejskim na zasadach inicjatywy programowej UE, jakie dotyczą 3 obszarów: TEN-T (Transeuropejskie Sieci Transportowe), TEN-E (Transeuropejskie sieci Energetyczne) oraz Transeuropejskie Sieci Telekomunikacyjne.

            Sieć szerokopasmowa

Należy do usług polegających na połączeniu z Internetem z wykorzystaniem szybkich łączy bądź narzędzia o wysokiej przepustowości. Sieć ta korzysta z szerokiego pasma częstotliwości wytwarzanych przez modem. Zwykle w tej usłudze stosuje się technologie z branży DSL, WiMAX, PON bądź pozostałe.

            SL2014

Główny układ teleinformatyczny pomagający w realizacji przedsięwzięć programowych operacyjnych.

            Spin off

Spin off jest nowym przedsiębiorstwem, jakie zostało utworzone na etapie rozwoju samodzielności w przypadku pracownika/-ów firmy macierzystej bądź innego podmiotu organizacyjnego (przykładowo laboratorium naukowego, uczelni wyższej) użytkującego/-ych na ten cel intelektualnych zasobów organizacyjnych z przedsiębiorstwa macierzystego. Firma spin off w porównaniu do spin out, posiada naturę inwestycji nieuzależnionych od podmiotu macierzystego. Utworzenie przedsiębiorstwa poprzez uzyskanie samodzielności przez kadrę podmiotów naukowych lub pracowników technicznych dużych przedsiębiorstw produkcyjnych, ma związek zwykle z finansowym korzystanie z procesów technologicznych, informacji technicznych oraz fachowości uzyskanych dzięki podmiotowi macierzystemu. Rozwój ten w dużym stopniu jest przyczyną wzrostu nowych rozwiązań technologicznych w sektorze gospodarczym. W pewnych wypadkach gruntowne odkrycia w danej jednostce badawczo-naukowej mogą spowodować utworzenie ogromnej grupy nowych przedsiębiorstw spin off. Przykładem są: rozwiązania technologiczne w tranzystorach oraz rozwiązania technologiczne mające związek z budową dysków twardych.

            Spin out

Spin out jest nowym przedsiębiorstwem, jakie utworzono poprzez pracownika/-ów firmy macierzystej bądź innej jednostki (przykładowo laboratorium naukowego, uczelni wyższej), korzystając przy tym z intelektualnych i materialnych zasobów jednostki pierwotnej. Przedsiębiorstwa spin out, w porównaniu do przedsiębiorstw spin off, maja kapitałowy lub operacyjny związek z jednostką pierwotną. Powstają zwykle na zasadzie ® venture management. Związki operacyjne obejmują zwykle: usługi prawne, rachunkowość, usługi marketingowe oraz wykorzystanie dróg dystrybucji jednostki pierwotnej. Powstawanie takiego rodzaju firm w ramach projektów innowacyjnych stanowi formę spożytkowania poprzez jednostkę pierwotną możliwości, fachowego grona założycieli z równoczesnym zachowaniem pełnej kontroli nad wzrostem inicjatywy projektowej.

            Społeczeństwo informacyjne

Ludność, u której produktem jest wiadomość uważana za wyjątkowo korzystną pod względem niematerialnym, która jest równoważnie lub nawet bardziej cenna od zasobów materialnych. Społeczeństwo informacyjne charakteryzuje: w wysokim stopniu udoskonalony sektor usługowy, zwłaszcza usługi nowoczesne (bankowość, finanse, telekomunikacja, wzrost oraz nadzór), w pewnych państwach w tymże dziale znajduje zatrudnienie ponad 80 procent aktywnej zawodowo ludności, jednakże branża usług konwencjonalnych stanowi niewiele ponad 10 procent, sektor gospodarczy oparty na wiedzy; wysoko rozwinięta skolaryzacja społeczeństwa; duży analfabetyzm funkcjonalnych w społeczeństwie; rozwijający się proces rozbicia ludności; rozwój społeczeństwa lokalnego; różnorodność życia społeczeństwa wpływająca na stworzenie podmiotowego społeczeństwa oraz jednoczśnie tworzenie otwartej społeczności.

            Spójność gospodarcza

Związana jest ze standardem wzrostu gospodarczo-społecznego określonego regionu, jaki związany jest ze stanem oraz strukturą gospodarki, etapem wzrostu infrastruktury w sektorze gospodarczym, stanem majątkowym jednostek sektora gospodarczego i jego otoczenia, innowacyjności i produktywności. Rozwój bądź obniżenie różnorodności w systemie środkowo-regionalnym definiuje się jako przemiany etapu spójności na gruncie ekonomicznym. UE zmierza do otrzymania jak najniższych poziomów różnic na etapach wzrostu poszczególnych regionów i zacofania tych o najmniej liczbie przywilejów, w tym także terenów wiejskich. By uzyskać taki poziom, obszary wymagające wsparcia otrzymują pomoc z ramienia pozostałych obszarów. Spójność gospodarczą mierzy się z wykorzystaniem produktu krajowego brutto/mieszkańca, przy uwzględnieniu parytetu siły nabywczej.

            Spójność przestrzenna

Struktura wspólnych związków różnych kwestii dzisiejszego obszaru życiowego (spójność gospodarcza, spójność transportowa, ekologiczna, wzrostowa, ludnościowa i inne), objawiająca się minimalizacją pojawiania się niezgodności między obszarami regionalnymi, jak również niekorzystnych rezultatów rozwoju (wynikają one z niezależnych właściwości danych regionów, jak również specyfiki rynków globalnych). Spójność przestrzenna nie objawia się jednakże dążeniem do unifikacji oraz znoszenia specyficznych właściwości obszarów regionalnych, tylko na ich spożytkowaniu w kreowaniu sieci wspólnych związków.

            Spójność społeczna

Sposobność zagwarantowania poprzez ludność porównywalnie wysokiego standardu życia swych członkom i zredukowania dysproporcji między jakością oraz stronienie od różnic społecznych. W takim rozumieniu spójność społeczna jest wspólnotą niezależnych, pomagających sobie wzajemnie obywateli, jacy skupiają się na dążeniu do własnych planów środkami demokratycznymi. Społeczeństwo spójne skupia się na redukcji wykluczeń społecznych oraz ubóstwa. Dotyczy to solidaryzowania się społeczeństwa, aby doprowadzić do zminimalizowania wykluczeń, zwalczenia wykluczeń przy pomocy prewencji oraz „uleczenia”. Spójność społeczną mierzy się przy pomocy wskaźnika stopy bezrobocia, lecz coraz popularniejszy jest wskaźnik uwzględniający stopę partycypacji (współczynnik obrazujący, który fragment społeczeństwa w wieku produkcyjnym posiada miejsce pracy).

            Strategia Lizbońska

Cel rozwojowy UE zaakceptowany w roku 2000 na okres 10 lat. Cel tej strategii stanowi stworzenie Europy lepiej rozwiniętej oraz uczynienie jej obszarem o największej konkurencyjności na świecie. Analiza wykonania strategii, jaka nastąpiła w roku 2004 nie była jednak pozytywna, w związku z tym w 2005 roku określono nowe cele Strategii, uznano nowe postanowienia. Główny cel nowej Strategii Lizbońskiej stanowiło utworzenie większej ilości oraz lepszym stanowisk pracy. Zgodnie z założeniami do roku 2010 miało powstać 20 milionów nowych miejsc pracy na obszarze całej UE przez wzrost dostosowania pracowników, lepszych standardów edukacyjnych oraz doszkalanie, kreowanie gospodarki opierającej się na wiedzy i pomocy skierowanej w stronę ludzi o najmniejszych kwalifikacjach. Obecnie jej inicjatywę przejęła Strategia Europa 2020.

            Strategia Rozwoju Kraju (SRK)

Czołowy plan rozwoju w przeciętnej przestrzeni czasowej. Pokazuje zaplanowane czynności kraju, jakimi zajęcie się na przestrzeni najbliższych lat jest konieczne w celu wzmocnienia procesów rozwojowych (łącznie z szacowanymi rozmiarami niezbędnych zasobów kapitałowych). Jest to miejscem odniesienia wobec pozostałych programów oraz daje pierwszeństwo zadaniom, które moją zostać realizowane w latach, jakich on dotyczy. W tej chwili respektowanym aktem jest Strategia Rozwoju Kraju 2020. stanowi ona kontynuację dokumentu, którym była Strategia Rozwoju Kraju 2007-2015.

            Strategia rozwoju regionu

Myśl koncepcyjnego systemu aktywności wobec długoterminowego rozwoju regionalnego przez równomierną lokację aktywów i pismo określające metody działania podczas wykonywania razem określonych celów.

            Studium wykonalności

Szkolenie realizowane na etapie tworzenia projektu, sprawdzające czy określony projekt posiada odpowiednie fundamenty do wykonania oraz czy spełnia potrzeby oczekiwane przez beneficjentów. Szkolenie winno być częścią realizacji planu projektu. Koniecznie powinny w nim być podane oraz w sposób krytyczny zweryfikowane wszelkie detale operacyjne wcielania w życie projektu, czyli warunki na rynku handlowym, technicznym, finansowym, ekonomicznym, instytucjonalnym, kulturowo-społecznym i powiązane z środowiskiem naturalnym. Studium wykonalności umożliwia podanie opłacalności pieniężnej oraz ekonomicznej, a w efekcie stwarza rzetelne umotywowanie celów wykonania projektu.

            Subsydiarność

Subsydiarność jest jedną z głównych reguł ustroju UE. W tym przypadku, na gruncie członkowskim winno się podejmować jedynie takie czynności, jakie gwarantują lepszą efektywność, aniżeli w momencie, gdy kierowanie stosownymi działaniami byłoby pozostawione w całkowitej gestii władz rządowych danych krajów UE.

            Synergia

Współpraca, symbioza warunków, efektywniejsza aniżeli ich samodzielnych czynności.

            System Informacji Przestrzennej (SIP)

Określany także mianem Geographic Information System w skrócie GIS jest na szeroką skalę pojętym zbiorem danych dotyczących obiektów zlokalizowanych powyżej, na i nad powierzchnią ziemi, przeniesionych na geodezyjny układ współrzędnych.

            Szacunkowy/indykatywny podział zobowiązań finansowych

Typ zadania kapitałowego, określającego na rzecz wszelkich priorytetów oraz roku kalendarzowego kapitał wszystkich Funduszy w określone zadania bądź zabiegi.

            Technologie Informacyjno-Komunikacyjne (TIK)

Instrument umożliwiający na kontaktowanie się pomiędzy obywatelami. Techniki komunikacyjno-informacyjne, określone również jako technologie informacyjne (IT), stanowią technologie powiązanie z gromadzeniem, składowaniem, przerabianiem, wysyłaniem, porcjowaniem oraz prezentowaniem wiadomości (w tym tekstów, obrazów, dźwięku). Ich zakres głównie sięga technologii komputerowych (urządzenia oraz programy) oraz technologii komunikacyjnych. Technologia informacyjna jest również dziedziną wiedzy, która obejmuje: technologie informatyczne, telekomunikację oraz pozostałe z technologii powiązanych z przekazywaniem informacji. Technologie Informacyjno-Komunikacyjne mają za zadanie dostarczać informacji, sortować je, badać, zmieniać oraz odsyłać adresatom.

            Transport intermodalny

Jest przewozem towarów z wykorzystaniem przynajmniej 2 odrębnych dziedzin transportu (przykładowo transportu samochodowego i kolejowego, transportu kolejowego i morskiego, itd.). Najistotniejszą zasadą jest w tym wypadku zastosowanie jedynie jednego ogniwa ładunkowego na drodze transportu.

            Transport multimodalny

Transport ładunków realizowany za pośrednictwem więcej aniżeli jednego środka przewozu (przykładowo transport samochodowy bądź kolejowy oraz morski).

            Transza środków

Transzę zapłaty kierowana na rzecz beneficjenta ze strony instytucji płatniczej.

            Trwałość projektu

Podtrzymanie rezultatów przedsięwzięć rzeczowych, jakich realizacja została dofinansowana przez Fundusze Europejskie poprzez czas przyjemniej pięciu lat. Od momentu zamknięcia wykonania inwestycji (w odniesieniu do mikroprzedsiębiorców, małych oraz średnich właścicieli firm – w okresie przynajmniej trzech lat). Podczas przebiegu trwałości projektu nie można go przekształcać.

 

            Umowa bliźniacza

Kontrakt zawierany między współpracownikami dotyczący współdziałania zgodnie z projektem bliźniaczym.

            Umowa o dofinansowanie

Kontrakt określający pułap współfinansowania przyznawanego na określony projekt i reguły oraz zobowiązania z jego spożytkowaniem. Zgodnie z jego treścią określa się: strony kontraktu, stawkę oraz zasady, według których ma być ofiarowane wsparcie finansowe, szczegółowe informacje dotyczące reguł wykonania oraz regulowania inwestycji, przedstawienie zobowiązań promocyjno-informacyjnych w inwestycji, zobowiązania mające związek z obecnym monitoringiem realizacji inwestycji, reguły przeprowadzania nadzoru nad projektem poprzez odpowiednie organy instytucyjne, reguły działania w momentach, kiedy rzetelne zrealizowanie kontraktu jest nieosiągalne, to oznacza na przykład zasady realizowania przemian w inwestycji, momenty, kiedy kontrakt będzie mógł być wypowiedziany lub rozwiązany, pojęcia powiązane z ochroną danych osobowych, obowiązanie się do poniesienia całości kosztów w trybie optymalnym oraz konkurencyjnym, wykazanie, iż cała inwestycja ma być realizowana z przestrzeganiem przepisów prawa państwowego oraz UE.

            Umowa Partnerstwa

Czołowa dokumentacja strategiczna na etapie państwowym, określająca skalę oraz metodę pomocy z ramienia Funduszy Europejskich na nowy okres programowania 2014-2020. Dotyczy spraw takich, jak: skala pomocy ze kapitału europejskiego na wybrane obszary tematyczne, ilość oraz skala programów operacyjnych, metoda porcjowania wsparcia między programy krajowe oraz regionalne, plan systemu wcielania w życie, metoda wspierania się wzajemnie wsparć pieniężnych w ramach polityk spójności, wspólnotowej polityki rolnej i wspólnotowej polityki rybackiej.

            Unia Europejska

Powstała na mocy Traktatu z Maastricht, który został podpisany w roku 1992 poprzez 12 krajów tamtejszej Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Traktat został powołany do życia 1 listopada w roku 1993. Dziś UE tworzy 27 państw. W Lizbonie 13 grudnia w 2007 podpisano poprzez przedstawicieli 27 krajów należących do UE Traktat Lizboński, jaki modyfikuje 2 najistotniejsze traktaty unijne: Traktat o Unii Europejskiej orz Traktat powołujący Wspólnotę Europejską (drugi zmieniono „Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej”). Został powołany do życia 1 grudnia w 2009, kiedy to wszelkie kraje UE zrealizowały jego ratyfikację. Nasz kraj jest krajem przynależnym do UE od 1 maja 2004 roku. Poza Polską do krajów członkowskich przynależą: Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Włochy, Wielka Brytania. Na najistotniejsze organy instytucyjne UE składają się: Parlament Europejski, Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej, Trybunał Sprawiedliwości, Trybunał Obrachunkowy. Symbol UE stanowi flaga złożona z dwunastu gwiazd w kolorze złotym, które ułożone są okręgu na niebieskim tle. Hymn stanowi utwór „Oda do radości”. UE posiada własny budżet. Budżet unijny pozwala na działalność Funduszy Europejskich.

            Ustawa wdrożeniowa

Jest ustawą określającą procesy nadzorcze wykonania programów operacyjnych dofinansowywanych dzięki funduszom strukturalnym oraz Funduszom Spójności. Określa reguły wprowadzania programów polityki spójności, fundamentalną dokumentację służącą tym programom i jednostki uczestniczące w tych mechanizmach. Definiuje również czynności oraz zakres kooperacji pomiędzy nimi. Dokumentacja optymalizuje sprawy powiązane z sposobem rozliczania się z Komisją Europejską oraz nadzorowaniem wyników finansowanych przez Unię Europejską inwestycji i te, które dotyczą nadzoru, kontroli wewnętrznej, nieścisłości oraz poprawek pieniężnych. Segreguje definicje związane z pomocą publiczną, reguły wprowadzania narzędzi zwrotnych i układ doboru projektów oraz procedury odwoławcze. Bierze pod uwagę również nowopowstałe reguły wykonywania polityki spójności na lata 2014-2020 zdefiniowane prawami wspólnotowymi, wliczając: przetransportowanie z pułapu Komisji Europejskiej na pułap kraju przynależnego do UE kompetencji w skali opiniowania jednomyślności systemu nadzoru oraz systemu kontroli inwestycji programowych wraz z wymaganiami UE (procedura desygnacji jednostki, jakiej nadano zasady działania w mechanizmach wykonania programu); wdrażanie narzędzia Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych i reguł działania systemów teleinformatycznych wspierających wykonanie programów operacyjnych.

            Uszczegółowienie programu

Dokumentacja odrębnie tworzona dla każdego z programów, definiuje rozwiązania strategiczne oraz istotne kwestie wsparcia; posiada również ścisłe części na pułapie czynności wprowadzających dane priorytety programowe.

            Wdrażanie/Realizacja

Rzeczywisty obraz projektu programu. Poziom wcielania w życie ma miejsce po poziomie kreowania programu.

            Wkład własny

Definiowana w kontrakcie o współfinansowanie projektu bądź postanowienia składowa środków nałożonych na beneficjenta na jego wykonanie z wykorzystaniem jego nakładów prywatnych/osobistych. Wkład własny nie podlega zwrotowi.

            Wniosek o dofinansowanie projektu

Dokumentacja przekładana poprzez możliwego beneficjenta w stronę jednostki instytucyjnej wprowadzającej celem otrzymania nakładów pieniężnych na wykonanie przedsięwzięcia programowego.

            Wniosek o płatność

Dokument w formie wniosku, na bazie jakiego realizowana jest zapłata w transzach, w zaliczkach bądź jako wypłata końcowa. Pojawiają się na każdym etapie czerpania środków z Funduszy Europejskich – składa się je jednocześnie poprzez beneficjentów (na etapie projektu), jak również i organy instytucyjne (na etapie programu) i instytucje zarządzające (na etapie programu). Wypłata tego typu daje możliwość zwrotu wydatków rzeczywiście zrealizowanych w ramach Funduszy Europejskich.

            Wskaźniki bazowe

Współczynniki definiujące stan gospodarczo-społeczny wykonania projektu, obliczane przed momentem rozpoczęcia i podczas jego wprowadzania celem przewidzenia zaistniałych przemian, które nie są wynikiem wykonania przedsięwzięcia.

            Wskaźniki monitorowania

Wielkość założeń, które ma się osiągnąć, wykorzystanych środków, otrzymanych towarów, wyników i pozostałych zmiennych (zmienne ekonomiczne, społeczne, ze sfery ochrony środowiska), skierowanych w stronę programu, zadań oraz spraw priorytetowych.

            Wskaźniki oddziaływania

Współczynniki mające odniesienie do rezultatów określonego programu przekraczające pierwsze wyniki dla beneficjentów bezpośrednich. Współdziałanie szczególne to takie wyniki, jakie objawiają się po określonym odstępie czasowym, jednakże są one wprost związane z wykonywanym zadaniem. Oddziaływania globalne obejmują wyniki długoterminowe, które dotyczą większej populacji.

            Wskaźniki podstawowe

Zespół współczynników opartych na kryteriach UE, polecanych do wykorzystania przez beneficjentów wykorzystujących środki uruchamiane w formie Funduszy Europejskich.

            Wskaźniki produktu

Tworzą je współczynnik, jakie określają wykonane czynności na zasadach projektu, na przykład ilość kupionych urządzeń. To zwykle narzędzie Twojego przedsięwzięcia (przykładowo nowo powstała placówka edukacyjna, bądź zrealizowany kurs).

            Wskaźniki programu

Są wskaźnikami ustalonymi przed lub na początkowym etapie wprowadzania projektu celem obserwacji wprowadzania programu i jego analizy realizacji w porównaniu do początkowych planów. Wskaźniki te stanowią współczynniki środków, wskaźniki towaru, wskaźniki efektu i wskaźniki wpływu.

            Wskaźniki rezultatu

Wskaźnikami rezultatu nazywamy takie wskaźniki, jakie obliczają bezpośrednie rezultaty wykonywanych czynności. Rezultaty tego typu winny powstawać zaraz po wykonanym zadaniu. Za wskaźniki rezultatu uważa się: liczbę osób, jakie polepszyły swoje kwalifikacje w efekcie przebytych kursów bądź ilość dzieci, jakie będą chodzić do nowo powstałej placówki edukacyjnej.

            Wskaźniki wkładu

Są wskaźnikami odnoszącymi się do kapitału określanego na kolejnych etapach pomocy. Takie wskaźniki wykorzystuje się podczas obserwacji rozwoju w porównaniu do (rocznych) postanowień oraz zapłat z funduszy dostępnych dla wszelkich czynności, działań, bądź programu w porównaniu do jego wydatków.

            Wskaźniki wpływu, oddziaływania

Są wskaźnikami odnoszącymi się do rezultatów określonego projektu wykraczającymi poza najszybsze wyniki wobec beneficjentów bezpośrednich (przykładowo oddziaływanie inwestycji na warunki gospodarczo-społeczne w określonym czasie od zamknięcia jego wykonania).

            Wsparcie towarzyszące

Czynności odznaczające się szerszym w porównaniu do podstawowych czynności w projekcie, upraszczające dostępność ugrupować docelowych do inwestycji, przykładowo przez zagwarantowanie opieki dla dzieci bądź pozostałymi ludźmi, którzy są zależni w czasie wykonania czynności w inwestycji.

            Wspólna Klasyfikacja Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS)

Bezzwłocznie akceptowana poprzez Urząd Statystyczny UE przy partnerstwie z państwowymi urzędami statystycznymi. Tworzona na bazie istniejących podziałów administracyjnych oraz skalą ludności. Celem tej klasyfikacji jest zagwarantowanie gromadzenia, tworzenie oraz udostępnianie na terenie Unii Europejskiej łatwych do porównania danych dla przedstawionych informacji statystycznych na poziomie regionalnym. Klasyfikacja jaką jest NUTS to klasyfikacja o charakterze hierarchicznym – dokonuje podziału każdego kraju członkowskiego na oddziały terytorialne poziomu NUTS 1, z jakich każdy z nich dodatkowo wydziela się na jednostki terytorialne poziomu NUTS 2, które następnie wydziela się na jednostki terytorialne poziomu NUTS 3. W Polsce odpowiada to z kolei: NUTS 1 – regiony; NUTS 2 – województwa; NUTS 3 – podregiony; NUTS 4 – powiaty i miasta posiadające prawa powiatu; NUTS 5 – jednostki gminne.

            Współfinansowanie ze źródeł krajowych

Nakład budżetu krajowego na cele programowe bądź projektowe realizowane poprzez udział kapitału stanowiącego pomoc.

            Wstępne studium wykonalności

Szkolenie realizowane w trakcie etapu identyfikacji projektu, w jakim określa się wszelkie możliwe kłopoty, opiniuje się zastępcze czynności, przy czym dokonuje się wyboru preferowanych rozwiązań na bazie skali trwałości projektu.

            Wykluczenie społeczne

Pozbawienie możliwości bądź utrudnienie szansy na uczestnictwo, oddziaływania oraz wykorzystywania głównych instytucji o charakterze publicznym oraz sektorów, jakie winny być otwarte dla wszystkich, zwłaszcza ludności ubogiej.

            Wykonawca projektu

Wykonawca projektu jest podmiotem, jakiemu końcowy beneficjent zleca realizację zadań.

            Zamówienia publiczne

Kontrakty płatnie podpisywane pomiędzy podmiotem zamawiającym (jest nim jednostka branży finansów publicznych zgodnie z przepisami dotyczącymi finansów publicznych, osoba prawna, inna jednostka organizacyjna państwowa nieposiadająca osobowości prawnej) w podmiotem wykonawczym, jakich istotną jest działalność usługowa, dostawcza bądź budowlana.

            Zasada dodatkowości

Odpowiada za regulację działań funduszy strukturalnych, określa, iż kapitał przekazany z ramienia Komisji Europejskiej z tychże funduszy ma stanowić nie tylko uzupełnienie nakładów uzyskanych na określony program bądź projekt poprzez właściwe władze krajowe (na szczeblu regionalnym bądź lokalnym). Fundusze Europejskie mają stanowić uzupełnienie środków przeznaczonych na te cele poprzez państwo członkowskie (nakłady państwowe o charakterze publicznym), czyli nie ma możliwości zastąpienia ich w całości.

            Zasada elastyczności

Jest jednym z wyjątków za reguły monofunduszowości, które umożliwiają tak zwane dopasowujące się dofinansowanie jednofunduszowych inwestycji programowych o charakterze operacyjnym UE. Jest to oparte na współfinansowaniu zgodnie z projektem z wykorzystaniem nakładów z EFRR całościowych czynności wdrażanych w skalę EFS i współfinansowaniu na zasadzie projektu z wykorzystaniem nakładów z EFS całościowych czynności wdrażanych w skalę EFRR. Inaczej ujmując, kiedy inwestycja projektowa obejmuje inwestycje infrastrukturalne istnieje możliwość włączenia do przedsięwzięcia tak zwanych kosztów miękkich (są to przykładowo koszty kursów bądź porad), jednak ponoszenie tych kosztów jest uzasadniane uzyskaniem spójności projektu. Tak samo, kiedy inwestycja jest miękka (tzn. jest związana ze szkoleniami, doradztwem, podnoszeniem kompetencji, wdrażania innych pomysłów o charakterze organizacyjnym, itd.) jest możliwość uzupełnienia przedsięwzięcia o określone koszty finansowe (na przykład na zakup urządzeń), jednak chodzi wyłącznie o takie wydatki, które są niezbędne do wykonania oraz sukcesu projektu. Jednak szansa ta obowiązuje w maksymalnym stopniu 1/10 kosztów, które objęte zostały współfinansowaniem – zwłaszcza w sytuacjach, gdy poziom ten można podwyższyć do 1/15

            Zasada komplementarności

Optymalizuje funkcjonowanie środków pochodzących z funduszy strukturalnych, powiązana jest ze zmierzaniem w stronę polityki spójności na szczeblu regionalnym łącznie z pozostałymi politykami na szczeblu wspólnotowym, wliczając również ochronę współzawodnictwa zamówień o charakterze publicznym, ochronę środowiska oraz równe szanse obu płci.

            Zasada koncentracji

Optymalizuje czynności funduszy strukturalnych, definiując, iż ich działania, by zasada koncentracji dawała rezultaty, nie powinna ona ulec rozproszeniu, tylko skoncentrowaniu na kilku dokładnie zdefiniowanych zadaniach oraz zakresach.

            Zasada koordynacji

Optymalizuje interwencję ze strony Funduszy Europejskich. Za jej cel uważa się zmierzanie w stronę spójności wprowadzania różnorodnych narzędzi pomocy Unii Europejskiej.

            Zasada n+3

Stanowi zasadę, która odnosi się do terminu tworzenia programu UE, która definiuje szerszy termin na wykonanie oraz rozliczanie inwestycji projektowej oraz programowej dofinansowywanej w ramach Funduszy Europejskich. Praktycznie chodzi tu o to, iż fundusze przyznawane zgodnie z perspektywami finansowymi na lata 2014-2020 rzeczywiście mogą być wykorzystywane do roku 2023. Jeśli do tego okresu państwo należące do UE nie wykorzysta wszelkich nakładów nadanych na aktualną perspektywę finansową, będzie ono musiało oddać niewykorzystane środki stanowiące nadwyżkę do kapitału unijnego.

            Zasada partnerstwa

Optymalizuje funkcjonowanie funduszy strukturalnych. Daje obowiązki, które prowadzą do bardzo ścisłego partnerstwa pomiędzy Komisja Europejską a prawidłowymi przedstawicielami władz oraz organami instytucyjnymi na poziomie krajowym, regionalnym oraz lokalnym, które uczestniczą, w opracowaniu oraz wykonaniu zadań na zasadach tych funduszy.

            Zasada programowania

Optymalizuje funkcjonowanie funduszy strukturalnych. Określa zobowiązania realizacji postanowień na bazie długoletnich programów rozwojowych oraz pozostałej dokumentacji planistycznej, obejmującej wszelkie wiadomości konieczne do szybkiego oraz skutecznego uzyskania zaplanowanych celów.

            Zasada zgodności/spójności

Optymalizuje funkcjonowanie funduszy strukturalnych, skierowana jest do powstałych powiązań między polityką regionalną a polityką makroekonomiczną, która prowadzona jest poprzez określone kraje UE. Na podstawie postanowień Jednolitego Aktu Europejskiego celem zredukowania podobieństw koniunktur w sektorze gospodarczym oraz zmniejszania dysproporcji na etapie wzrostu danych regionów kraje UE posiadają zobowiązanie do koordynowania swych polityk gospodarczych.

            Zasady kwalifikacji wydatków

Zbiór wymagań w postaci dokumentów i w formie merytorycznej, który odnosi się w stronę skali kosztów, jakie można objąć współfinansowaniem na zasadach projektów dofinansowywanych przez Fundusze Europejskie. Znajdują one odniesienie do typu wydatków, jakie można przeznaczyć na dofinansowanie, jak również do metody ich realizacji i sposobu dokumentowania.

            Zielona Księga

W porównaniu do Białej Księgi Zielona Księga jest wzbogacona o omówienie koncepcji służących jako baza do rozmów w procedurze opracowywania postanowień, wobec dziedzinowo określonych szeregów adresatów.

            Zintegrowane Inwestycje Terytorialne (ZIT)

Jest narzędziem, jakie w pierwszej kolejności zaistniało w określonym z ramienia Komisji Europejskiej akcie prawnym dotyczącym nowej perspektywy. Z wykorzystaniem wsparcia tegoż narzędzia, współpraca podmiotów samorządowych terytorialnych miast oraz terenów związanych z nimi w sposób funkcjonalny (miasto oraz samorządy, które znajdują się w jego wpływie) będą mogły wykonywać razem inwestycje, będące połączeniem działań finansowych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego Funduszu Społecznego. Jest to również wykroczenie za trwałe pułapy administracyjne JST oraz daje szersze szanse na wpływy projektów UE.